1º ESO: T.9:IGLESIA, ESPÍRITO SANTO E CONFIRMACIÓN

 

• Vídeo «Un  Pentecostés “de entre semana”»:

En parella, analizade o vídeo e despois, contestade: para que chegou o Espírito Santo? En que comportamentos e persoas está hoxe presente? Que che ensina sobre  Pentecostés?

Comezamos

Presenza do Espírito Santo na Confirmación

O ser humano é unha unidade de corpo e espírito. O espírito ou alma é a súa dimensión invisible e inmaterial: os seus soños, sentimentos, imaxinación, fe, amor… Con todo, hoxe dáselle pouca importancia á espiritualidade porque se cre máis no material, no que se pode ver, tocar e comprar.

E como consecuencia de esquecer e non desenvolver o propio espírito, moitas persoas caen na depresión, as drogas, o alcoholismo…

Pola contra, a Iglesia dá moita importancia para fomentar en cada ser humano a súa espiritualidade cristiá, espírito persoal e o Espírito de Deus. Así o manifesta na celebración do  sacramento da Confirmación.

Xesucristo e o Espírito Santo permanecen e actúan na historia e a Igrexa polo  sacramento da Confirmación. A acción do Espírito Santo dá vida á Igrexa.

• Con que afirmación estás máis de acordo?

E máis en desacordo?

• Que lle dirías á persoa da fotografía que se está confirmando?

Resultado de  imaxes para fotos de  confirmació n

O ser humano é unha unidade de corpo e espírito.

Espírito é sinónimo de alma e o contrario de materia. 

Cada persoa ten o seu espírito persoal ou alma espiritual. «A alma espiritual non vén dos proxenitores, senón que é creada directamente por Deus, e é inmortal. 

Ao separarse do corpo no momento da morte, non perece; unirase de novo ao corpo no momento da Resurrección final»

(Catecismo da Igrexa católica. Compendio. 2005, nº 70).

1 Que che ensina este apartado para fortalecer o teu espírito persoal? Que pensas facer para conseguilo?

2  Escribe unha lista con cinco características do teu actual espírito persoal. E outra lista coas cinco características do espírito persoal que che gustaría ter de adulto.

 

2. O  sacramento da Confirmación

A Confirmación é o  sacramento do Espírito Santo e a celebración dun novo  Pentecostés. Recibe este nome porque confirma e fai crecer a fe do Bautismo. O confirmando recibe o Espírito Santo e os seus dons para poder ser misioneiro cristián e testemuña de Xesucristo.

«A Confirmación, como cada  sacramento, non é obra dos homes, senón de Deus, quen se ocupa da nosa vida para  modelarnos a imaxe do seu Fillo, para facernos capaces de amar como El.

Faio  infundiendo en nós o seu Espírito Santo, cuxa acción impregna a toda a persoa e toda a vida, como se  trasluce dos sete does (…)

Sabedoría, intelixencia, consello, fortaleza, ciencia, piedade e temor de Deus. 

(Papa Francisco: Audiencia Xeral, 29 de xaneiro de 2014).

2.3 Liturxia da Confirmación

Os principais ritos da liturxia da Confirmación son:

❚ A renovación das promesas  bautismales. Cando a Confirmación celébrase separadamente do Bautismo, comeza coa renovación das promesas do Bautismo. Con este rito, o confirmando renova persoalmente a fe e os compromisos que el ou os seus pais e padriños, prometeron no seu nome o día do seu bautismo.

❚ A imposición das mans. O bispo pide que os que se van a confirmar expresen en voz alta a súa fe cristiá, e despois, estende as mans sobre os  confirmandos. Este xesto ten un dobre significado: transmitir a forza do Espírito Santo para ser misioneiro de Jesús

e testemuña da fe cristiá na vida cotiá.

❚ A unción co  crisma. É o rito máis importante da Confirmación. Cada candidato é presentado polos seus padriños ao bispo, e leste fai o sinal da cruz co  crisma (aceite sacro) na súa fronte, á vez que di: «(nome do confirmando) recibe por este

sinal o don do Espírito Santo». Así, simbolízase que o confirmando queda selado por Cristo e é enviado a evanxelizar ás persoas.

3 Le cada apartado e completa a frase:

a) O Espírito Santo é moi importante na Igrexa porque… E tamén na vida das

persoas porque…

b) Os sete  sacramentos están relacionados coa vida humana porque…

c) A Confirmación é…

d) Os tres principais ritos da liturxia da Confirmación son…

4 º ESO: T. 9: Os CRISTIÁNS E A CIVILIZACIÓN DO AMOR

 COMEZAMOS

Os cristiáns con Jesús constrúen un mundo mellor

Hoxe, o planeta Terra e os seres humanos están en perigo de extinción. E iso, pola destrución do medio ambiente, a fame, o abandono dos anciáns, o terrorismo, a corrupción, a violencia contra as mulleres, as guerras, as drogas, os desprazados e refuxiados, a falta de virtudes e valores…

Para resolver esta situación, moitas persoas comprométense en institucións e ONG solidarias, ecolóxicas,  caritativas, relixiosas…, coa esperanza en construír un mundo mellor. A misión da Igrexa e dos cristiáns é ensinar e construír o reino de Deus na terra: unha civilización baseada no amor, a xustiza, os dereitos humanos e a amizade con Deus.

A fe e a esperanza nun novo mundo prometido por Deus dan forzas aos cristiáns para construír a civilización do amor.

• Con que frase estás máis de acordo? Hai algunha coa que non o esteas? Por que?

 • Que título poñerías a esta imaxe? 

Imaxe relacionada

Experiencias humanas e cristiás

Actualmente aumentan os atentados contra o medio ambiente: a destrución das especies, o cambio climático… 

Tamén crecen os millóns de persoas que sofren diferentes exclusións: a fame, a escravitude, a emigración por causa da guerra, a violencia e a morte  por terrorismo, o abandono…

Para mellorar esta situación, toda persoa pode e debe realizar algún compromiso solidario. 

O seguinte exemplo dun grupo de adolescentes católicos ensina como facelo cos anciáns, un dos colectivos máis excluídos e abandonados.

Destrución ambiental e exclusión humana

«O ser humano tamén é unha criatura deste mundo, que ten dereito a vivir e a ser feliz. (…) Non podemos deixar de considerar os efectos da degradación ambiental, do actual modelo de desenvolvemento e da cultura do descarte na vida das persoas…». 

«O ambiente humano e o ambiente natural degrádanse xuntos. (…)

A deterioración do ambiente e o da sociedade afectan dun modo especial aos máis débiles do planeta…». 

«Non adoita haber conciencia clara dos problemas que afectan particularmente aos excluídos. Eles son a maior parte do planeta, miles de millóns de persoas…»   

(Papa Francisco: Carta  encíclica  Laudato se.)

1 Con que frase do texto «Destrución ambiental e exclusión humana» estás máis de acordo? Por que? 

■ Bienaventuranzas do ancián

«Ditosos os que me miran con simpatía.

Ditosos os que comprenden o meu paso canso.

Ditosos os que falan en voz alta para minimizar a miña xordeira.

Ditosos os que apertan con calor as miñas mans  temblorosas. (…)

Ditosos os que comprenden a miña necesidade de agarimo.

Ditosos os que me regalan fragmentos do seu tempo.

Ditosos os que se acordan da miña soidade.

Ditosos os que se achegan ao meu sufrimento.

Ditosos os que me brindan alegría nesta última etapa da miña vida.

Ditosos os que están preto no momento do meu encontro co Señor.

Cando entre na vida sen fin, acordareime deles diante do Señor Jesús».

2 Le as « Bienaventuranzas do ancián» e  escribe unha frase para dar grazas. 

•  Visionar e dialogar sobre o vídeo titulado          «Cambiar o mundo –  Opening 1 –  Charm?» en: 

https://www.youtube.com/watch?v= J3 ncHEU23 Gc

2.A civilización do amor

Para salvar o planeta Terra e crear un mundo sen exclusión, é necesario o compromiso conxunto de crentes e non crentes.

2.1 Como construír a civilización do amor

Os cristiáns deben practicar a fe cristiá con palabras e feitos, seguindo o exemplo de Jesús de  Nazaret ( Lc 4, 18-21). 

Deben comprometerse en todos os aspectos da súa vida (persoal, social, política, familiar, etc.) para construír na terra a civilización do amor.

 A civilización do amor pódese desenvolver cos seguintes comportamentos:

❚ Dedicar un tempo diario á oración e a tomar conciencia das necesidades dos excluídos da sociedade actual.

❚ Participar como voluntario nunha residencia de anciáns ou nunha ONG solidaria da Igrexa.

❚ Ser un bo profesional con valores éticos e ecolóxicos.

❚ Colaborar nun comedor social ou nunha campaña contra a fame dunha parroquia.

❚ Axudar a un compañeiro para saír dunha situación de exclusión ou de violencia.

❚ Reciclar e consumir de forma ecolóxica, xusta e solidaria.

❚ Votar a partidos que defendan a conservación real do medio ambiente e a xustiza cos máis excluídos.

3 Dialogade e investigade na internet sobre as actividades que realiza a Igrexa da vosa contorna para construír a civilización do amor. 

Por exemplo, por medio de Cáritas, Mans Unidas ou outra ONG. Para iso, podedes consultade as webs  guiaongs. org   e  conferenciaepiscopal.es.

2º ESO: T.7: A IGREXA DE JESÚS NON COÑECE FRONTEIRAS, Páxs. 60,61, 7.1: ALGO + QUE OÍR, SABÍAS QUE…, Páx.62,1+ 63, 2 A 4.

 

https:// epe. edebe. com/ content/ view/27672/0/0/flash/ index.html

Algo + que oír:

 

Sabías que…

https://é. wikipedia. org/wiki/Feitos_de_os_ Ap% C3% B3 stoles

62,1:

https://www.bibliatodo.com/la-biblia/A-sacra-biblia- edicion- eunsa/feitos-2

63, 2: 

Relación entre verdade e conduta:

https://www.youtube.com/watch?v=4 Yc3 lLdWUtA

63, 3:

Significados de:

crismón 

 peixe

63, 4:

  Hch 2, 42 ss;   Hch 4, 32 ss;   Hch 5, 12 ss:

- Características e Decálogo de vida da primeira comunidade cristiá.

3º iso: T.9: Fe, arte e cultura

 Experiencias humanas e cristiás 

A arte é un camiño para expresar a fe cristiá e un camiño para sentir e chegar a Deus e ao seu Fillo, Jesús. 

Ensínanos que quen cre en Jesús e queda con El será feliz e salvarase. E que o máis importante dunha obra de arte relixiosa non é o seu valor económico, é a súa beleza, os bos sentimentos que esperta e a súa  capacidade para unirnos con Deus, cos demais e cun mesmo.

A fe cristiá

 A fe cristiá é a experiencia do encontro persoal co Deus cristián (Pai, Fillo e Espírito Santo). É a resposta do cristián á revelación e ao gran amor de Deus.

 Esta fe celébrase nos  sacramentos, practícase pola moral cristiá e profésase no Credo e nas oracións da Igrexa. 

«A fe cristiá, non é unha ideoloxía, senón un encontro persoal con Cristo crucificado e resucitado. Desta experiencia, que é individual e comunitaria, deriva un modo novo de pensar e de actuar». «A fe non é só pensamento; a fe abarca todo noso ser» Bieito XVI .

Investigar.

 Busca na internet iconografía cristiá sobre Jesús na arte. Despois, comproba que sabes sobre a infancia de Jesús na arte:

• Na apartado «Infancia», Test 0.2; para comprobar que sei sobre a infancia de Jesús na arte: 

http://roble.pntic.mec.es/jfeg0041/arte/ index_art.html

http://roble.pntic.mec.es/jfeg0041/arte/global.html

O cristianismo é a relixión que máis promoveu a arte e a cultura. E especialmente, a Igrexa católica foi a gran creadora e protectora da arte. Gran parte do patrimonio cultural e artístico da humanidade realizouse baixo o seu apoio e inspiración. A Igrexa católica conserva e crea cultura e arte porque:

 ❚ A arte, a beleza e a cultura son camiños para atoparse con Deus e para ensinar a mensaxe de salvación de Xesucristo.

 Por exemplo, a fe cristiá ensinouse á poboación da Idade Media, que non sabía ler nin escribir, por medio da pintura, a música ou a arquitectura cristiá; por iso, as catedrais eran como un libro con imaxes e significados relixiosos, políticos e culturais.

 

❚ A arte é un medio de expresión e comunicación da fe cristiá, de  veneración a Deus, e un modo de colaborar na obra creadora. 

❚ A Biblia contén moitos personaxes, temas e símbolos que serviron de inspiración a multitude de obras artísticas e culturais. 

2.2 Achegas da Igrexa ao patrimonio

 A Iglesia, por medio dos seus santos e artistas, realiza grandes achegas ao patrimonio cultural e artístico da humanidade: filosofía, ciencia, literatura, teatro, catedrais, basílicas, ermidas, santuarios, mosteiros, museos, pinturas, esculturas, canto  gregoriano, música polifónica e clásica, agricultura, ensino, medicina, escritura, folclore, arquivos, etc. 

Algúns exemplos son:

 ❚ A cultura cristiá antiga (séculos I a V). Nesta época, a Iglesia sintetizou e conservou o saber daqueles séculos. Desenvolveu a arte  paleocristiano (primeira arte cristiá) e a creación das basílicas  paleocristianas. Tamén, promoveu o diálogo entre a fe cristiá e a cultura da antigüidade.

 -San Agustín (354-430), bispo de  Hipona (Alxeria), escribiu obras de filosofía e teoloxía, consideradas centrais na historia da filosofía. A súa autobiografía As Confesións, é a autobiografía máis vendida en todo o mundo. 

❚ San Isidoro (560-636), arcebispo de Sevilla, recolleu toda a ciencia e a cultura da súa época no seu libro Etimoloxías, considerado como a primeira enciclopedia do mundo.

 ❚ A arte cristiá contemporánea. Nos séculos  XIX e  XX, os artistas e arquitectos seguiron creando obras inspiradas no cristianismo: Marc  Chagall (1887-1985): pinturas e vidreiras sobre personaxes bíblicos. 

Antonio  Gaudí (1852-1962): o templo da Sacra Familia de Barcelona. Salvador Dalí (1881-1989): as súas pinturas da Última Cea, Crucifixión, etc.  

1 Copia na túa  pc e completa cada frase coa información desta dobre páxina:

 

a) A fe é amor e por iso crea... 

b) As obras de arte relixiosa representan… e axudan a…

c) A arte e a cultura son camiños para atoparse con Deus e para…

d) A fe en Xesucristo practícase desenvolvendo…

e) A Iglesia realizou achegas ao patrimonio na filosofía, ciencia…

 

2 Responde á seguinte opinión: 

«A Igrexa católica está en contra da arte. Por iso, a arte relixiosa ten pouca importancia no patrimonio da humanidade».

3 Investigar. 

Busca na internet unha visita virtual a unha catedral e realízaa. Despois, contesta as preguntas:

https://www.turismo.gal/librodepedra/libro.html

 a) Que che gusta máis dela? Por que?

 

1º iso: T.8: Valores humanos e cristiáns + Aprendín.

 ACTIVIDADES TIC (Reforzo e ampliación)

 • Vídeo «CONVIVENCIA»: 

https://www.youtube.com/watch?v= mcuwDdS- jls

Sobre a Eucaristía 

1 Le cada frase e escribe na túa  pc o número correspondente e unha V se é verdadeira. Se é falsa, escribe correctamente as palabras que están equivocadas.

 1. A Confirmación é alimento, banquete e signo de amor e unidade.

 2. Xesucristo inaugura a nova Pascua cristiá coa institución do sacrificio  eucarístico.

 3. A Eucaristía é  memorial da paixón e morte de Xesucristo para a redención da humanidade. 

4. A liturxia da Eucaristía comprende a Liturxia da Oración e a Liturxia  Eucarística. 

5. A Misa completa a iniciación na fe do Bautismo e a Unción. 

6. Na Eucaristía particípase do Corpo e o Sangue de Cristo. 

7. A Eucaristía é o comportamento e a celebración litúrxica máis importante da Igrexa católica.

 8. O sábado, os católicos reúnense para escoitar a Palabra de Deus e participar na Eucaristía.

 9. A Misa é a fonte e o centro da vida e misión da sociedade. 

10. Os principais símbolos e xestos da Eucaristía son o pan e o viño e a invocación do Espírito Santo, que se fai sobre eles. 

Sobre o relato bíblico

 2 De que trata o relato bíblico de «A cea  pascual»?

 3 Que ensina este relato sobre a Eucaristía? 

Sobre o valor de compartir

 4 Escribe unha definición de compartir cun exemplo.

 5 Describe un compromiso de compartir que sexa concreto, real e posible de realizar.

 Realiza na web de Anaya a autoavaliación desta unidade. 

4º ESO: T.8.1: A VERDADE E A AUTÉNTICA AUTORIDADE

 

 

•  Visionar o vídeo «Ciencia e fe: un diálogo sobre como atopar a vida», en

 http://www.youtube.com/watch?v=Ou15 Q4 GBD3 nY

•  Visionar o vídeo «3 MC – 3  Minute  Catechism – 22. Hai algunha contradición entre a fe e a ciencia», en

https://www.youtube.com/  watch?v= DzXUSyR- fNM& list= PL3 Zx- yIdwbzXmAdi0 NpOZBD9 jQafRG7  Gy& index=12

•  Visionar o vídeo «Valor da Autoridade. wmv», en

https:// www. youtube.  com/ watch?v= h0 JQO3 aC8 Zo

• Analizar un vídeo sobre respostas de varios Premios Nobel

http:// http://www.slideshare.net/fer_08/ciencia-e-fe-1204307

• Ler a historia « Pascal e o ateo»,

 en http://webcatolicodejavier.org/  pascal.html

e contestar á pregunta:

Son compatibles a ciencia coa fe en Deus?

■A unión da fe e a ciencia de Albert Einstein

❚ «A auténtica relixiosidade é saber desa existencia impenetrable para nós (…). Nese sentido, e só en leste, pertenzo aos seres humanos profundamente relixiosos. (…). »Na base de todo bo traballo científico existe un sentimento relixioso. (…). »

A miña idea de Deus áchase constituída por un sentimento  profundResultado de  imaxes para Albert  Einsteino que se vincula co convencemento de que unha razón maniféstase na natureza» 

(Albert Einstein: O mundo como eu véxoo.  Brontes, Barcelona, 2011, páxs. 15 e 156).

❚ «Dificilmente atoparedes entre os talentos científicos máis profundos un só que careza dun sentimento relixioso propio. (…) 

A ciencia sen relixión está colla, a relixión sen ciencia, cega» 

(Albert Einstein: As miñas ideas e opinións.  Bon  Ton, Barcelona, 2000, páxs. 35 e 40).

 ❚ «A xeneralizada opinión, segundo a cal eu sería un ateo, fúndase nun gran erro. 

Quen o deduce das miñas teorías científicas, non as comprendeu. 

Non só interpretoume mal, senón que me fai un mal servizo se el divulga informacións erróneas á mantenta da miña actitude para coa relixión. 

Eu creo nun Deus persoal e podo dicir, con plena conciencia, que na miña vida, xamais me subscribín a unha concepción atea»                                  (http://www.buzoncatolico.es/vidadefe/paralosincredulos/einstein-e-deus.html).

 

1 a) Que che gusta máis  de Albert Einstein?

 Que relación existe para el entre a fe e a ciencia?

  b) Por que é un exemplo de autoridade persoal, científica e moral?

 

2.2 A autoridade de Jesús de  Nazaret

 Durante a súa vida pública, Jesús aparece como unha persoa cunha gran autoridade humana, moral e relixiosa. Predicaba con autoridade ( Mt 7, 29). 

Tiña poder para perdoar os pecados ( Mt 9, 1-7); curar as enfermidades ( Mt 8, 1-17); realizar milagres, como dominar a natureza ( Mc 4, 35-41), expulsar demos ( Mt 12, 28)…

 Por iso, os xudeus preguntábanlle: «Con que autoridade fas isto? Quen che dea semellante autoridade?» ( Mt 21, 23).

 Jesús, sendo Mestre e Señor, non utilizou o seu poder para o seu egoísmo, como facían os poderosos, senón para servir aos demais ( Lc 22, 25-27) e dar a súa vida para salvar á humanidade ( Mc 10, 45).

 A autoridade de Jesús provén da súa gran humanidade e personalidade, como verdadeiro home, e da súa divindade, como Fillo de Deus.

 Así o comunica despois da súa resurrección: «Déuseme todo poder no ceo e a terra» ( Mt 28, 18).

2.3 A autoridade da Igrexa

 Jesús depositou e delegou a súa autoridade aos seus discípulos ( Mc 3, 15) e á Igrexa: «Quen a vós escoita, a min escóitame» ( Lc 10, 16).

Este poder é para servir, tratar a todos como irmáns e colaborar na misión de Jesús: 

«Ide, pois, e facede discípulos a todos os pobos, bautizándoos no nome do Pai e do Fillo e do Espírito Santo; ensinándolles a gardar todo o que vos mandei» ( Mt 28, 19-20).

2.4 A autoridade eclesial ao servizo da verdade.

 A Biblia narra como Deus, polo seu gran amor, revélase na Historia da Salvación, cuxo centro e maior verdade é Xesucristo: «Eu son o camiño e a verdade e a vida» ( Jn 14, 6).

 Unha tarefa da xerarquía da Igrexa é interpretar correctamente a verdade da revelación de Deus, que se conserva na Biblia e na Tradición da Igrexa.

 A esta tarefa chámaselle Maxisterio da Igrexa.

Para a Igrexa católica, a Tradición, a Biblia e o Maxisterio están unidos e serven para ensinar e interpretar a revelación: 

«Deus, o noso Salvador, que quere que todos se salven e cheguen ao coñecemento da verdade.

2 Completa as frases na túa  pc:

 a) A Iglesia ten unha autoridade ao servizo de …

  b) Na Biblia, a autoridade …

  c) A autoridade de Jesús de  Nazaret exprésase en … E provén de …

d) A autoridade da Igrexa católica é para … E a súa xerarquía está formada por …

e) Jesús depositou e delegou a súa autoridade a …

  f) Para a Igrexa católica, a Tradición, a Biblia e o Maxisterio están unidos e serven para …

Analízache e mellora a túa sinceridade

 3 Responde o cuestionario «Es sincero ou tes dobre cara?» 

escribindo no teu  pc o nº de cada afirmación e a túa resposta: «Si» ou «Non».

 Suma as túas respostas «Si» e avalía os teus resultados coas seguintes claves:

. • De 1 a 3 respostas «Si»: Coidado! Debes aprender a ser máis sincero.

 • De 4 a 5 respostas «Si»: Adiante! Segue practicando o valor da sinceridade.

 • De 6 a 8 respostas «Si»: Parabén! Es unha persoa sincera, que sabe dicir a verdade con prudencia e respecto.

4 Reflexiona sobre os resultados obtidos:

 Que descubriches sobre a túa capacidade de reflexionar? Que se pode facer para ser máis sincero?

  Es sincero ou tes dobre cara?

1. En xeral, creo que é mellor dicir a verdade, aínda que dicila tráiame inimizades e problemas.

2. É mellor dicir a verdade a un amigo que ocultarlla para non facerlle dano.

3. Na miña familia póñenme como exemplo de sinceridade en recoñecer o que fago mal.

4. Os meus compañeiros e compañeiras pídenme a miña opinión e o meu consello porque teño fama de dicir a verdade, aínda que, por iso, algúns se enfadaron.

 5. Antes de dicir a unha persoa o que penso e o que sinto, reflexiono para ver a maneira máis construtiva e respectuosa de dicirllo.

 6. Prefiro ás persoas que me din a verdade, aínda que me doia, que ás persoas con dobre cara que me seguen «o rolo».

 7. Prefiro aclarar cara a cara os meus sentimentos e os malentendidos con outra persoa, no canto de facelo polo móbil ou «pasar» de aclaralo.

 8. Valoro máis ás persoas pola sinceridade e a coherencia con que se comportan na súa vida que polo seu físico.

1º ESO: T.8.3: A ÚLTIMA CEA

• Observa o vídeo e contesta «JESÚS AMIGO – EUCARISTÍA – MÚSICA

CRISTIÁ CATÓLICA» en:

https://www.youtube.com/watch?v= TH_ B- nIqEhw

• Pensamentos sobre a Eucaristía:

http://www.pensamientos.org/pensamientoseucaristia. htm

• Imaxes sobre a Eucaristía:

http://www.ciudadredonda.org/imagenes-relixiosas/ eucaristia

•  Crucigrama sobre os  sacramentos:

https://é. educaplay. com/recursos-educativos/4450421-os_7_ sacramentos.html

• Para comprobar que sabes sobre a vida de Jesús de  Nazaret:

http://roble.pntic.mec.es/ jfeg0041/arte/ index_art.html

Consagrar significa facer unha cousa sacra.

 A consagración é o momento da Eucaristía, en que se consagran o pan e o viño, converténdose no Corpo e o Sangue de Cristo.

A Eucaristía e os valores

«A Eucaristía non só é expresión de comuñón na vida da Igrexa; é tamén proxecto de solidariedade para toda a humanidade (…). 

O cristián que participa na Eucaristía aprende dela a ser promotor de comuñón, de paz e de solidariedade en todas as circunstancias da vida. (…)

A Eucaristía como unha gran escola de paz, onde se forman homes e mulleres que, nos diversos ámbitos de responsabilidade da vida social, cultural e política, sexan artesáns de dialogo e comuñón» (San Xoán Paulo II (1920-2005): Carta  Apostólica Mane  Nobiscum Domine  2004, nº 27).

Vocabulario

O  sacramento da Eucaristía

Sabías que…?

Jesús amou tanto ás persoas que sacrificou a súa vida para salvalas.

Lavou os pés aos seus apóstolos ( Jn 13, 3-12), como xesto da súa entrega aos demais. 

Ensinou o mandamento do amor ( Mt 22, 34-39), e  instituyó a Eucaristía na Última Cea (1  Cor 11, 23-25).

8.3 A Biblia e as miñas competencias:

A Última Cea

O seguinte relato pertence ao Novo Testamento, ao Evanxeo de San Lucas, que se redactou entre os anos 55-60 d.  C.

Narra a Última Cea que  Jesús de  Nazaret celebrou cos seus apóstolos, e na cal  instituyó a Eucaristía.

3.3 Para interpretar correctamente o relato

Jesús de  Nazaret celebrou en Xerusalén, cos seus apóstolos, a cea  pascual como preparación da Pascua xudía (a principal festa xudía). Jesús sospeitaba que un dos seus apóstolos traizoaríalle esa noite. Con todo, encargou aos apóstolos Pedro e Juan que preparasen esta Última Cea de Jesús ( Lc 22, 7-13).

Nesta cea  instituyó a Eucaristía e encargou que a celebrasen na súa memoria ( Mt 26, 17-29;  Mc 14, 12-25;  Lc 22, 14-21;  Jn 6, 51-58 e 1  Cor 11, 23-25). 

Despois, rezou ao seu Pai Divos no monte das Oliveiras, e foi traizoado e entregado polo apóstolo  Judas ( Lc 22, 39-53). 

Ao día seguinte, venres (véspera da Pascua xudía), Jesús morreu crucificado nunha cruz.

A cea  pascual xudía celebra o paso da escravitude en Exipto á liberación do pobo de Israel.

Durante a Última Cea, Jesús dálle un novo significado á Pascua xudía e convértea na Pascua cristiá: o paso da morte á vida e á resurrección.

3.4 Que nos ensina para a vida diaria

O relato bíblico móstranos os valores e virtudes morais máis importantes que Jesús ensina coa súa vida: o amor, a fe, a entrega, o sacrificio, o compartir a vida e os bens e a coherencia, como a de Jesús coa súa misión: a pesar da paixón que sufriu, entregou a súa vida pola salvación dos demais.

Por todo iso, a Eucaristía é o principal  sacramento da Igrexa católica e tamén se lle chama  sacramento do amor.

1, lede cada apartado e formade unha frase con cada grupo de palabras:

a) Jesús – persoas – sacrificou – vida – salvalas.

b) Eucaristía –  sacramento – Corpo – Sangre.

c) Eucaristía –  memorial – sacrificio – Cristo.

d) Liturxia – Eucaristía – Liturxia da Palabra – Liturxia  Eucarística.

e) Ritual – Eucaristía – pan – veu – Espírito Santo.

 

Comentarios

http://roble.pntic.mec.es/jfeg0041/todo_ reliduques/ sacramentos/ actividadessacramentos/ eu_ cruci_1a.html

http://roble.pntic.mec.es/jfeg0041/todo_ reliduques/ sacramentos/ actividadessacramentos/ eu_ cruci_2a.html