lunes, 29 de noviembre de 2021

1º ESO: T.3:DEUS NA HISTORIA DA SALVACIÓN




Comezamos

Deus revélase e intervén na historia



A persoa busca a Deus e El responde manifestándose na historia. Para iso, elixe a  Abrahán,

do que formará o pobo de Israel e co que establece unha alianza no monte  Sinaí. A través de feitos e palabras Deus irá dándose a coñecer ás persoas dese pobo.

Esta historia da manifestación de Deus está recollida nos libros sacros da Biblia.

Estes libros narran as intervencións de Deus na historia e os ensinos que comunica a Israel, o seu pobo, para que viva feliz e sálvese.

Esta intervención influirá positivamente na historia de Israel e da humanidade. Gran

parte da cultura actual, o xudaísmo, o cristianismo e o islam, ten a súa orixe nestas

intervencións e revelacións de Deus.



• Como se revela e manifesta Deus na historia?

Para que o fai?

• Quen é o personaxe da imaxe? Que fixo?


Resultado de  imaxes para  moises en  sinaí  imagenes


Experiencias humanas e cristiás



A Biblia narra como Deus crea ao ser humano por amor e revélalle os seus propósitos máis íntimos: «Quere que todos se salven e cheguen ao coñecemento da verdade» (1 Tim 2, 4). Regálalle a liberdade, para salvarse ou condenarse. Intervén na historia por medio de feitos e personaxes, a través dos cales vai revelando de forma progresiva o seu amor e o seu plan para que se salve e viva eternamente con El, en completa felicidade. Por iso, a esta historia lla chama a Historia da Salvación.

Xesucristo é a maior revelación de Deus e o centro da historia da salvación. O seguinte conto ensínanos a aproveitar o tempo e a nosa vida. Ensínanos a valorar o bo que a realidade nos ofrece.

E así, facer da nosa vida unha historia de amor e felicidade con Deus, cos demais e cun mesmo.

A historia de Israel ensina e axuda á persoa para realizar coa súa vida e o seu tempo unha verdadeira historia persoal.



1.1 Conto: «O viaxeiro»



Había unha vez un neno chamado Charlie. A súa mamá e o seu papá queríano moitísimo. Tiña moitos amigos, pero Charlie non era do todo feliz porque interpretaba que a súa vida non era perfecta. E iso porque tiña que colaborar nas tarefas da casa, porque un amigo rompeulle un xoguete e porque o seu can pasoulle as pulgas.

Así que un día colleu unha maleta e cando os seus pais preguntáronlle para que a quería, contestoulles: «Vou gardar nela todo o meu tempo e viaxarei ata atopar algo perfecto en que empregalo».

E Charlie gardou na súa maleta todos os anos, meses, semanas, días, minutos e segundos da súa vida. Pechou a maleta e marchouse.

Camiñou e camiñou sempre coa súa pesada maleta e dicíase: «O meu tempo está a salvo na maleta. Nada me pode saír mal. Pronto atoparei algo perfecto en que empregalo!».

Unha mañá, chegou a un marabilloso bosque e pensou que se podía quedar alí. Pero ao oír que rompía unha rama, temeu que lle fixese dano e interpretou que o bosque non era perfecto. Así que colleu a súa maleta e seguiu o seu camiño.

Outro día, chegou a un deserto, pero como facía vento e calor, interpretou que non era perfecto. Así que colleu a maleta e seguiu o seu camiño.

Unha tarde, chegou a un océano  resplandeciente. Pero como as augas eran profundas e non sabía nadar, interpretou que o océano tampouco era perfecto e marchouse.

Mentres camiñaba, descubriu miles de oficios, libros, películas, cancións, deportes, afeccións, persoas, marabillas do mundo…, pero como nada era perfecto para el, seguiu o seu camiño.

Ata que unha noite, ancián e canso, deuse conta de que estaba só. O que máis necesitaba neste mundo era alguén con quen poder falar. Así que regresou á súa casa. Charlie soltou a maleta e dixo:

«Xa decidín que facer con todo o meu tempo. Quero pasalo en casa cos meus amigos e contigo».

Pero cando abriu a maleta, só quedaba un mes do seu tempo. Entón, preguntouse onde perdera o tempo que faltaba. E a súa amiga díxolle: «Interpretaches mal como vivir o tempo da túa vida.

O tempo non se pode gardar nunha maleta. Hai que aproveitalo para vivir o mellor que nos ofrece cada día, cada persoa e cada «lugar».

Así se constrúe mellor a historia persoal.

Despois, a súa amiga presentoulle ao seu grupo de amigos. Eles faláronlle das cousas marabillosas nas que empregaran o seu tempo: en ser médico, escritor; en coidar bosques; en defender aos animais…

Ao escoitarlles, viu que non fixera nada. E decidiu aproveitar o seu último mes de vida. Paseou coa súa amiga por bosques e praias. Sorriu e abrazou como nunca o facía. Descubriu e valorou o máis perfecto de cada persoa e de cada lugar. Rezou e deu grazas a deus polo agasallo do tempo, a saúde, a vida e as persoas. E cada vez máis feliz, así foi pasando o mes.

( Darn  Simkin: O viaxeiro.


1 Que narra a Biblia sobre Deus?

2 Onde actúa e maniféstase Deus?

3 Que fixo Charlie coa súa vida e o tempo?

4 Que che chama máis a atención do conto? Por que?

5 Que che ensina para facer coa túa vida, unha historia de amor e felicidade con Deus, cos demais e cun mesmo?


• Quebracabezas para descubrir a maior revelación de Deus:



http://www.aciprensa.com/juegos/rompecabezas/navidad. htm

2º ESO: T.2: ARTÍFICES DE CREACIÓN: Páx.16S.


 


https:// epe. edebe. com/ content/ view/27672/0/0/html5/ index.html


ALGO + QUE ESCOITAR:


https://www.youtube.com/watch?v=EHynVXBFMKE&t=2s


https://www.youtube.com/watch?v=Q9zmff7zebY




 




+ que lugar ocupamos neste mundo…


+ en que derivou o mandato de Deus de coidar a terra…


+ en mans de quen está volver ao equilibrio…




PÁX 19, 1:  b)+ c) Relación cos problemas na natureza e a sociedade:

https://www.youtube.com/watch?v=dtSaIINQ0io&t=1s


miércoles, 24 de noviembre de 2021

3º ESO: T.3: PECADO, PERDON E UNCIÓN


 


DEUS REVÉLASE NA HISTORIA E PERDOA O PECADO


Deus creou ao ser humano por amor e para que sexan amigos e vivan felices en relación con El, cos demais, consigo mesmo e coa creación.

Con todo, a persoa comete pecados como suplantar e rexeitar a Deus, facer o mal aos demais e a si mesmo, destruír a natureza, etc. 

E así, co pecado rompe a relación con Deus. A historia de Israel, narrada na Biblia, ofrece moitos exemplos de pecados e rexeitamentos ao amor de Deus. 

E a resposta de Deus #ante o pecador: intervir e revelarse na historia para perdoar e seguir ofrecendo o seu amor e amizade.

Xesucristo, a maior revelación do amor e perdón de Deus,  instituye os  sacramentos do Bautismo, Reconciliación e a Unción para o perdón dos pecados. Desde entón, a Iglesia celébraos por todo o mundo.

Nesta unidade coñeceremos os  sacramentos do Perdón e a Unción.

• Que frase chámache máis a atención?

• Que título poñerías a esta imaxe?



Reflexionamos

Para situarnos

Significado de «confesar».

«A palabra “confesar” provén do latín  confiteri, que significa ‘recoñecer’. (…) A Confesión é o recoñecemento persoal de que o crente pecou e busca perdón».

Oración persa e musulmá de confesión dos pecados:

«Todo o que debería pensar e non pensar,

Todo o que debería haber devandito e non haber devandito,

Todo o que debería facer e non facer,

Todo o que non tería que pensar, pero pensei,

Todo o que non tería que facer, pero fixen,

Por pensamentos, palabras e obras rogamos, oh Deus, o teu perdón».

Resultado de  imaxes para pecado

Significado de «pecado».

«A palabra castelá “pecado” derívase da latina  peccatum, que significa ‘acto culpable’ ou ‘erro’».

As cinzas simbolizan o arrepentimento do pecado. «Os antigos  semitas (xudeus) que habían pecado arrepentíanse co  arañazo na pel dun vestido de pelo de camelo e a humillación das cinzas na súa fronte —como os cristiáns o Mércores de Cinza—».


O óleo bendicido nos  sacramentos.

No catolicismo utilízanse óleos aromáticos ou  crismas para a unción nos  sacramentos do Bautismo, a Confirmación, a Unción de enfermos e a Orde sacerdotal. Este óleo é de «aceite puro de oliva, bendicido por un bispo o Xoves Santo, antes do  Paster  Noster da misa —chamada a Misa do Santo  Crisma—. (…) O óleo de unción é tan importante para os israelitas que o Libro do Éxodo (29; 7, 21; 30; 23-31) ofrece varias regras para a súa preparación e uso, facendo un aceite aromático ao engadirlle bálsamo, incenso e  mirra».

(Charles  Panati: As orixes sacras das cousas profundas. Obelisco, 2002, páxs. 16-17; 185; 187 e 189).

Resultado de  imaxes para óleo bendicido


Dialogamos

1 Que feito resúltache máis interesante? Por que?

2 Que pecados cométense máis na sociedade actual?

3 Que opinas de confesar os pecados? E de perdoarche e perdoar aos demais?

4 Que podes contar sobre os  sacramentos do Perdón e a Unción de enfermos?

• Unha confesión cristiá moi especial:

5 Comentar as anécdotas:

http://www.mercaba.org/fichas/sacramentos/orden/un_cura_esmoleiro. htm

• Resumo da  miniserie francesa Os miserables (2000), protagonizada por  Gérard Depardieu e John  Malkovich:


ás  novembro 24, 2021

1º Bac: Actividade final T. 2


 


https:// epe. edebe. com/ content/ view/12881/0/0/html5/data/02_47_actividade%20final/ index.html



 1

Elixe a opción correcta para os seguintes  versículos.

 

Entón o Señor  modeló ao home do po do chan e  insufló no seu nariz alento de vida; e o home converteuse en ser vivo. ( Gn 2, 7)

E creou Deus ao home á súa imaxe, a imaxe de Deus creouno. ( Gn 1, 26)


O home foi creado por Deus.

O home é imaxe de Deus.

O home é libre e responsable.


 2

Elixe a opción correcta para os seguintes  versículos.

 

Divos bendíxoos, e díxolles: «Sede fecundos e multiplicádevos, enchede a terra e sometédea; dominade os peixes do mar, as aves do ceo e todos os animais que se moven sobre a terra». ( Gn 1, 28)


Entón o Señor Deus  modeló da terra todas as bestas do ceo e todos os paxaros do ceo, e presentoullos a Adán, para ver que nomee poñíalles. E cada ser vivo levaría o nome que Adán puxéselle. Así Adán puxo nome a todos os gandos, aos paxaros do ceo e ás bestas do campo. ( Gn 2, 19-20)


O home é libre e responsable.

O home é o señor de todo o creado.

O home é imaxe de Deus.


 3

Elixe a opción correcta para os seguintes  versículos.

 

O Señor Deus deu este mandato ao home: «Podes comer de todas as árbores do xardín, pero da árbore do coñecemento do ben e o mal non comerás, porque o día en que comas del, terás que morrer». ( Gn 2, 16-17)


O home é chamado á felicidade e á vida plena.

O home é unha criatura de Deus.

O home é libre e responsable.



4

Elixe a opción correcta.

 

Acepta unicamente aquilo que a ciencia lles permite coñecer. Como a ciencia non demostra a existencia dun Ser Supremo, non se atreve a afirmar nin a negar a existencia dunha realidade transcendente.


Agnóstico

Ateo

Crente



 5

Como se denomina á persoa que nega de forma explícita a existencia dun Ser Superior?

Agnóstico

Ateo

Crente



 6

Xunto con Santiago de Compostela e Terra Santa, cal é o terceiro lugar tradicional de peregrinación do cristianismo?

A Meca

Xerusalén

Roma

Avaliación | Unidade 2: A persoa, un misterio

 1 Como explica a fe cristiá a orixe divina do ser humano?




 2 Por que di a antropoloxía cristiá que a persoa é un misterio?




 3 Cales son, segundo o libro do Xénese, os trazos fundamentais do ser humano?




 4 Cales son os trazos do ser humano que se descobren á luz da figura de Cristo?

4º ESO: T.3: DEUS, HISTORIA , IGLESIA + 3.1 EXPERIENCIAS HH. E CC.

 

 COMEZAMOS


 Deus revélase e intervén na historia


 Deus revélase, realiza unha alianza co ser humano e cumpre a súa alianza ao longo da historia.

 Esta fidelidade permanente de Deus atópase na historia de Israel e continúa coa historia da Igrexa.

 A Igrexa é a única institución que permanece desde o seu nacemento, fai máis de vinte séculos. E a pesar dos seus acertos e erros, segue crecendo e realizando a misión que Cristo lle encomendou. 

O misterio da permanencia da Igrexa na historia é a súa dobre realidade: ser unha institución humana, formada por persoas coas súas virtudes e pecados, e á vez unha realidade revelada por Deus e guiada polo Espírito Santo.


 Nesta unidade coñeceremos a historia da Igrexa desde o século  xv ata a actualidade. Así como as súas achegas á historia da humanidade na cultura, a solidariedade, os dereitos humanos…


• Por que a Iglesia permanece na historia?

• Que frase chámache máis a atención? Por que?


Reflexionamos

 Para situarnos 


❚ Datas e personaxes da Igrexa.


San José de  Cottolengo (1789- 1842) creou hospitais para os enfermos mentais.

San Juan Bosco (1815-1888) creou escolas de formación profesional para os marxinados.

En 2013, o Papa Bieito XVI renunciou e foi elixido o Papa Francisco.


❚ A ONU recoñece o labor da Igrexa.


«O organismo da ONU responsable da loita contra a sida,  ONUSIDA, estima que o 25 % das organizacións humanitarias dedicadas aos portadores do virus están apoiadas por estruturas católicas, e moitas delas son proxectos de Cáritas» (http://www.zenit.org/es/ 7 de febreiro de 2006).


❚ As  Adoratrices, premiadas por axudar a mulleres marxinadas.


«Axudar a mulleres en situación de exclusión ou marxinalidade, como as vítimas de trátaa de seres humanos, é o obxectivo das  Adoratrices, unha congregación relixiosa que recibiu o Premio de Dereitos Humanos Rey de España.  »

En 2013 foron atendidas 2 173 persoas de 65 nacionalidades grazas a estes proxectos, que son xestionados por 121 monxas, 132 laicos contratados e 136 voluntarios» 

(http://www.periodistadigital.  com/ religion/ 14 de abril de 2015).


Dialogamos 


1 Que feito gústache máis? Por que?

 2 Que outro feito da Iglesia podes contar?

 3 Que título poñerías a esta imaxe?


primopiano_3358


4 Que opinas da historia da Igrexa? Por que?

3.1 Experiencias humanas e cristiás

O ser humano debe realizar coa súa vida unha verdadeira e plena historia persoal. 

O cristián debe desenvolver a súa historia persoal como unha historia de amor e felicidade con Deus, cos demais, coa Creación e consigo mesmo.

O seguinte testemuño é un exemplo de como vivir a propia historia, en relación con Deus e coa historia da Igrexa.


3.1.1 Santa  Vicenta María López e  Vicuña




5 Busca  o vídeo « Vicenta María Onte e Hoxe!!» e obsérvao. 

Despois, contesta no teu  pc ás preguntas seguintes:

a) Que che gustou máis? Por que?

b) Que sentimentos espertouche?

lunes, 22 de noviembre de 2021

1º ESO: T.2: O SENTIMENTO DE ENCOMIO A DEUS, P. 29, APRENDÍN, P. 20.


 



O SENTIMENTO DE ENCOMIO É SENTIR A NECESIDADE DE ELOXIAR, CON PALABRAS E XESTOS, O BO QUE RECIBIMOS DE DEUS Ou DAS PERSOAS. ENCOMIAR A DEUS É FALAR BEN DEL, REZARLLE, CANTARLLE E DARLLE As GRAZAS.

Le e infórmache



1 Le e contesta: Como se debe encomiar a Deus?



«(…) Cantade a Deus, dando grazas de corazón, con  salmos, himnos e cánticos inspirados. E todo o que de palabra ou de obra realicedes, sexa todo en nome de Jesús, dándolle grazas a deus Pai por medio de el» (Col 3, 16-17).



Sei creativo e comunícache



2 Segue estes pasos e realiza unha tarxeta de encomio a Deus:



a) En  pc, debuxa un  elemento da natureza ou un xesto de solidariedade coas persoas. 


b) Escribe unha frase para explicar o motivo do teu encomio.



c) Para inspirarche le a oración desta páxina e observa a tarxeta.


3 Presenta e explica a túa tarxeta á clase.



San Francisco: «Cántico das criaturas»



Encomiado sexas, o meu Señor, con todas as túas criaturas,                                 especialmente o irmán Sol,

o cal é día, e ilumínasnos por el.

E é belo e radiante con gran esplendor:

de ti, Altísimo, leva significación.

Encomiado sexas, o meu Señor, pola irmá Luna e as Estrelas:

no ceo formáchelas claras, preciosas e belas.

Encomiado sexas, o meu Señor, por irmán Vento, e

por Aire e  Nublo e Sereno e todo tempo,                                            polo cal ás túas criaturas dás sustento.

Encomiado sexas, o meu Señor, pola irmá Auga,

a cal é moi útil e humilde e preciosa e caste.

Encomiado sexas, o meu Señor, polo irmán Lume,

polo cal nos aluma a noite:

e el é belo, e alegre, e  robusto, e forte.

Encomiado sexas, o meu Señor, pola nosa irmá a nai Terra,

a cal nos sustenta e goberna, e produce diversos

froitos con  coloridas flores e herbas.

Encomiado sexas, o meu Señor, por aqueles que perdoan polo teu amor

e soportan enfermidade e tribulación.

Ditosos aqueles que as sofren en paz,

pois por ti, Altísimo, coroados serán.


Aprendín:


Sobre a moral cristiá do medio ambiente



1 Diferenza. En cada unha das frases seguintes hai dúas palabras equivocadas.


 Descúbreas e escribe a letra da frase e as palabras correctas:


a) Os cidadáns practican a moral católica do medio ambiente pola súa fe e amor a Deus, aos demais e á técnica.


b) Deus, polo seu gran desamor e  misericordia á humanidade, quítalle a súa creación.


c) A moral católica sobre o medio ambiente é unha dimensión ou capítulo da moral budista xeneral.


d) O sétimo acordo afirma: «si roubarás».


e) O cristián debe valorar e descoidar a natureza, pero sen chegar a facelo por encima da vida vexetal.


f) A moral católica do medio ambiente componse de  antivalores, virtudes, principios éticos e comportamentos inmorais e ecolóxicos.


g) Os cristiáns deben practicar unha ecoloxía relativa que inclúa a ecoloxía animal e a ecoloxía humana.


h) A demostración relixiosa e a explicación científica sobre a creación son explicacións iguais e complementarias.


Sobre o relato bíblico



2 Forma unha frase con cada grupo de palabras:



a) fe – ciencia – creación – evolución



b) Relatos bíblicos da Creación – ensinan -Creador – vida.



Sobre o valor de humanizar á persoa e á Terra



3 En que consiste o valor de humanizarse como persoa integral? Por un exemplo actual de humanización e outro de deshumanización.

miércoles, 17 de noviembre de 2021

3º ESO: T.2: A miña INTELIXENCIA ESPIRITUAL, Páx. 28, 1 A 4.


A Biblia ensina espiritualidade e sentido á vida



A Biblia contén multitude de refráns, consellos e valores para vivir a vida con maior sentido e felicidade.

Un exemplo é o seguinte texto, que pertence ao Eclesiástico, un libro de bos ensinos.


Reflexiona e elixe os mellores consellos


1 Elixe un consello e explica o motivo da túa elección:



«Coida de ti mesmo e presenta dignamente as túas ofrendas ao Señor. (…)


 Antes de morrer, feixe o ben ao teu amigo, segundo as túas posibilidades, sei xeneroso con el. 


Non te prives de pasar un día feliz, non deixes escapar un desexo lexítimo. (…) Dá e recibe, goza da vida. (…)


 Antes de falar, infórmache, e antes de caer enfermo, cóidache. 


Antes do xuízo, examínache a ti mesmo». ( Eclo 14, 11; 13-14; 16 e 18, 19-20).


Investiga e expresa a túa creatividade


2 Busca cada cita nunha Biblia impresa ou en liña e contesta á pregunta de cada cita bíblica:


https://www.bibliacatolica.com.br/es/

http://www.vatican.va/archive/bible/index_ sp. htm



Deut 11, 1: Que é necesario para atopar o sentido último da vida?

Deut 17, 19: Que hai que facer coa Biblia para vivir mellor?


Bar 3, 13: Que camiño hai que seguir para vivir eternamente?


Prov 21, 21: Que dous valores dan máis sentido á vida humana?


Eclo 6, 16: Que tipo de relación é importante para vivir feliz?

Mt 25, 43-46: Onde irán as persoas xustas?

Jn 3, 16: Que é necesario para vivir eternamente con Deus?

Mt 22, 37-39: Que tres tipos de amor propón o Mandamento do Amor para atopar o sentido cotián e último da existencia?



3   Realiza unha tarxeta cun bo consello para desenvolver a túa espiritualidade e vivir máis feliz. Pode ser unha frase orixinal túa ou unha frase bíblica.


https://www.canva.com/



4 Presenta á clase a túa tarxeta e explica: Para que che serviu esta actividade?


• Presentación: «Só por hoxe»:

http://www.presentaciones.org/powerpointindexs.html

CURSOS AGUEIRO NA EVEA ENSINANZA RELIXIÓN CATÓLICA 2º BAC Miguel M.

  CURSOS AGUEIRO NA EVEA Estás na páxina  3 /6     ENSINANZA RELIXIÓN CATÓLICA 2º BAC Miguel M. 24 25 by  Miguel Fernando Moldes Fernández E...