3º ESO: T.3: PECADO, PERDON E UNCIÓN

 

DEUS REVÉLASE NA HISTORIA E PERDOA O PECADO

Deus creou ao ser humano por amor e para que sexan amigos e vivan felices en relación con El, cos demais, consigo mesmo e coa creación.

Con todo, a persoa comete pecados como suplantar e rexeitar a Deus, facer o mal aos demais e a si mesmo, destruír a natureza, etc. 

E así, co pecado rompe a relación con Deus. A historia de Israel, narrada na Biblia, ofrece moitos exemplos de pecados e rexeitamentos ao amor de Deus. 

E a resposta de Deus #ante o pecador: intervir e revelarse na historia para perdoar e seguir ofrecendo o seu amor e amizade.

Xesucristo, a maior revelación do amor e perdón de Deus,  instituye os  sacramentos do Bautismo, Reconciliación e a Unción para o perdón dos pecados. Desde entón, a Iglesia celébraos por todo o mundo.

Nesta unidade coñeceremos os  sacramentos do Perdón e a Unción.

• Que frase chámache máis a atención?

• Que título poñerías a esta imaxe?

Reflexionamos

Para situarnos

Significado de «confesar».

«A palabra “confesar” provén do latín  confiteri, que significa ‘recoñecer’. (…) A Confesión é o recoñecemento persoal de que o crente pecou e busca perdón».

Oración persa e musulmá de confesión dos pecados:

«Todo o que debería pensar e non pensar,

Todo o que debería haber devandito e non haber devandito,

Todo o que debería facer e non facer,

Todo o que non tería que pensar, pero pensei,

Todo o que non tería que facer, pero fixen,

Por pensamentos, palabras e obras rogamos, oh Deus, o teu perdón».

Resultado de  imaxes para pecado

Significado de «pecado».

«A palabra castelá “pecado” derívase da latina  peccatum, que significa ‘acto culpable’ ou ‘erro’».

As cinzas simbolizan o arrepentimento do pecado. «Os antigos  semitas (xudeus) que habían pecado arrepentíanse co  arañazo na pel dun vestido de pelo de camelo e a humillación das cinzas na súa fronte —como os cristiáns o Mércores de Cinza—».

O óleo bendicido nos  sacramentos.

No catolicismo utilízanse óleos aromáticos ou  crismas para a unción nos  sacramentos do Bautismo, a Confirmación, a Unción de enfermos e a Orde sacerdotal. Este óleo é de «aceite puro de oliva, bendicido por un bispo o Xoves Santo, antes do  Paster  Noster da misa —chamada a Misa do Santo  Crisma—. (…) O óleo de unción é tan importante para os israelitas que o Libro do Éxodo (29; 7, 21; 30; 23-31) ofrece varias regras para a súa preparación e uso, facendo un aceite aromático ao engadirlle bálsamo, incenso e  mirra».

(Charles  Panati: As orixes sacras das cousas profundas. Obelisco, 2002, páxs. 16-17; 185; 187 e 189).

Resultado de  imaxes para óleo bendicido

Dialogamos

1 Que feito resúltache máis interesante? Por que?

2 Que pecados cométense máis na sociedade actual?

3 Que opinas de confesar os pecados? E de perdoarche e perdoar aos demais?

4 Que podes contar sobre os  sacramentos do Perdón e a Unción de enfermos?

• Unha confesión cristiá moi especial:

5 Comentar as anécdotas:

http://www.mercaba.org/fichas/sacramentos/orden/un_cura_esmoleiro. htm

• Resumo da  miniserie francesa Os miserables (2000), protagonizada por  Gérard Depardieu e John  Malkovich:

ás  novembro 24, 2021

1º Bac: Actividade final T. 2

 

https:// epe. edebe. com/ content/ view/12881/0/0/html5/data/02_47_actividade%20final/ index.html

 1

Elixe a opción correcta para os seguintes  versículos.

 

Entón o Señor  modeló ao home do po do chan e  insufló no seu nariz alento de vida; e o home converteuse en ser vivo. ( Gn 2, 7)

E creou Deus ao home á súa imaxe, a imaxe de Deus creouno. ( Gn 1, 26)

O home foi creado por Deus.

O home é imaxe de Deus.

O home é libre e responsable.

 2

Elixe a opción correcta para os seguintes  versículos.

 

Divos bendíxoos, e díxolles: «Sede fecundos e multiplicádevos, enchede a terra e sometédea; dominade os peixes do mar, as aves do ceo e todos os animais que se moven sobre a terra». ( Gn 1, 28)

Entón o Señor Deus  modeló da terra todas as bestas do ceo e todos os paxaros do ceo, e presentoullos a Adán, para ver que nomee poñíalles. E cada ser vivo levaría o nome que Adán puxéselle. Así Adán puxo nome a todos os gandos, aos paxaros do ceo e ás bestas do campo. ( Gn 2, 19-20)

O home é libre e responsable.

O home é o señor de todo o creado.

O home é imaxe de Deus.

 3

Elixe a opción correcta para os seguintes  versículos.

 

O Señor Deus deu este mandato ao home: «Podes comer de todas as árbores do xardín, pero da árbore do coñecemento do ben e o mal non comerás, porque o día en que comas del, terás que morrer». ( Gn 2, 16-17)

O home é chamado á felicidade e á vida plena.

O home é unha criatura de Deus.

O home é libre e responsable.

4

Elixe a opción correcta.

 

Acepta unicamente aquilo que a ciencia lles permite coñecer. Como a ciencia non demostra a existencia dun Ser Supremo, non se atreve a afirmar nin a negar a existencia dunha realidade transcendente.

Agnóstico

Ateo

Crente

 5

Como se denomina á persoa que nega de forma explícita a existencia dun Ser Superior?

Agnóstico

Ateo

Crente

 6

Xunto con Santiago de Compostela e Terra Santa, cal é o terceiro lugar tradicional de peregrinación do cristianismo?

A Meca

Xerusalén

Roma

Avaliación | Unidade 2: A persoa, un misterio

 1 Como explica a fe cristiá a orixe divina do ser humano?

 2 Por que di a antropoloxía cristiá que a persoa é un misterio?

 3 Cales son, segundo o libro do Xénese, os trazos fundamentais do ser humano?

 4 Cales son os trazos do ser humano que se descobren á luz da figura de Cristo?

4º ESO: T.3: DEUS, HISTORIA , IGLESIA + 3.1 EXPERIENCIAS HH. E CC.

 

 COMEZAMOS

 Deus revélase e intervén na historia

 Deus revélase, realiza unha alianza co ser humano e cumpre a súa alianza ao longo da historia.

 Esta fidelidade permanente de Deus atópase na historia de Israel e continúa coa historia da Igrexa.

 A Igrexa é a única institución que permanece desde o seu nacemento, fai máis de vinte séculos. E a pesar dos seus acertos e erros, segue crecendo e realizando a misión que Cristo lle encomendou. 

O misterio da permanencia da Igrexa na historia é a súa dobre realidade: ser unha institución humana, formada por persoas coas súas virtudes e pecados, e á vez unha realidade revelada por Deus e guiada polo Espírito Santo.

 Nesta unidade coñeceremos a historia da Igrexa desde o século  xv ata a actualidade. Así como as súas achegas á historia da humanidade na cultura, a solidariedade, os dereitos humanos…

• Por que a Iglesia permanece na historia?

• Que frase chámache máis a atención? Por que?

Reflexionamos

 Para situarnos 

❚ Datas e personaxes da Igrexa.

San José de  Cottolengo (1789- 1842) creou hospitais para os enfermos mentais.

San Juan Bosco (1815-1888) creou escolas de formación profesional para os marxinados.

En 2013, o Papa Bieito XVI renunciou e foi elixido o Papa Francisco.

❚ A ONU recoñece o labor da Igrexa.

«O organismo da ONU responsable da loita contra a sida,  ONUSIDA, estima que o 25 % das organizacións humanitarias dedicadas aos portadores do virus están apoiadas por estruturas católicas, e moitas delas son proxectos de Cáritas» (http://www.zenit.org/es/ 7 de febreiro de 2006).

❚ As  Adoratrices, premiadas por axudar a mulleres marxinadas.

«Axudar a mulleres en situación de exclusión ou marxinalidade, como as vítimas de trátaa de seres humanos, é o obxectivo das  Adoratrices, unha congregación relixiosa que recibiu o Premio de Dereitos Humanos Rey de España.  »

En 2013 foron atendidas 2 173 persoas de 65 nacionalidades grazas a estes proxectos, que son xestionados por 121 monxas, 132 laicos contratados e 136 voluntarios» 

(http://www.periodistadigital.  com/ religion/ 14 de abril de 2015).

Dialogamos 

1 Que feito gústache máis? Por que?

 2 Que outro feito da Iglesia podes contar?

 3 Que título poñerías a esta imaxe?

primopiano_3358

4 Que opinas da historia da Igrexa? Por que?

3.1 Experiencias humanas e cristiás

O ser humano debe realizar coa súa vida unha verdadeira e plena historia persoal. 

O cristián debe desenvolver a súa historia persoal como unha historia de amor e felicidade con Deus, cos demais, coa Creación e consigo mesmo.

O seguinte testemuño é un exemplo de como vivir a propia historia, en relación con Deus e coa historia da Igrexa.

3.1.1 Santa  Vicenta María López e  Vicuña

5 Busca  o vídeo « Vicenta María Onte e Hoxe!!» e obsérvao. 

Despois, contesta no teu  pc ás preguntas seguintes:

a) Que che gustou máis? Por que?

b) Que sentimentos espertouche?

1º ESO: T.2: O SENTIMENTO DE ENCOMIO A DEUS, P. 29, APRENDÍN, P. 20.

 

O SENTIMENTO DE ENCOMIO É SENTIR A NECESIDADE DE ELOXIAR, CON PALABRAS E XESTOS, O BO QUE RECIBIMOS DE DEUS Ou DAS PERSOAS. ENCOMIAR A DEUS É FALAR BEN DEL, REZARLLE, CANTARLLE E DARLLE As GRAZAS.

Le e infórmache

1 Le e contesta: Como se debe encomiar a Deus?

«(…) Cantade a Deus, dando grazas de corazón, con  salmos, himnos e cánticos inspirados. E todo o que de palabra ou de obra realicedes, sexa todo en nome de Jesús, dándolle grazas a deus Pai por medio de el» (Col 3, 16-17).

Sei creativo e comunícache

2 Segue estes pasos e realiza unha tarxeta de encomio a Deus:

a) En  pc, debuxa un  elemento da natureza ou un xesto de solidariedade coas persoas. 

b) Escribe unha frase para explicar o motivo do teu encomio.

c) Para inspirarche le a oración desta páxina e observa a tarxeta.

3 Presenta e explica a túa tarxeta á clase.

San Francisco: «Cántico das criaturas»

Encomiado sexas, o meu Señor, con todas as túas criaturas,                                 especialmente o irmán Sol,

o cal é día, e ilumínasnos por el.

E é belo e radiante con gran esplendor:

de ti, Altísimo, leva significación.

Encomiado sexas, o meu Señor, pola irmá Luna e as Estrelas:

no ceo formáchelas claras, preciosas e belas.

Encomiado sexas, o meu Señor, por irmán Vento, e

por Aire e  Nublo e Sereno e todo tempo,                                            polo cal ás túas criaturas dás sustento.

Encomiado sexas, o meu Señor, pola irmá Auga,

a cal é moi útil e humilde e preciosa e caste.

Encomiado sexas, o meu Señor, polo irmán Lume,

polo cal nos aluma a noite:

e el é belo, e alegre, e  robusto, e forte.

Encomiado sexas, o meu Señor, pola nosa irmá a nai Terra,

a cal nos sustenta e goberna, e produce diversos

froitos con  coloridas flores e herbas.

Encomiado sexas, o meu Señor, por aqueles que perdoan polo teu amor

e soportan enfermidade e tribulación.

Ditosos aqueles que as sofren en paz,

pois por ti, Altísimo, coroados serán.

Aprendín:

Sobre a moral cristiá do medio ambiente

1 Diferenza. En cada unha das frases seguintes hai dúas palabras equivocadas.

 Descúbreas e escribe a letra da frase e as palabras correctas:

a) Os cidadáns practican a moral católica do medio ambiente pola súa fe e amor a Deus, aos demais e á técnica.

b) Deus, polo seu gran desamor e  misericordia á humanidade, quítalle a súa creación.

c) A moral católica sobre o medio ambiente é unha dimensión ou capítulo da moral budista xeneral.

d) O sétimo acordo afirma: «si roubarás».

e) O cristián debe valorar e descoidar a natureza, pero sen chegar a facelo por encima da vida vexetal.

f) A moral católica do medio ambiente componse de  antivalores, virtudes, principios éticos e comportamentos inmorais e ecolóxicos.

g) Os cristiáns deben practicar unha ecoloxía relativa que inclúa a ecoloxía animal e a ecoloxía humana.

h) A demostración relixiosa e a explicación científica sobre a creación son explicacións iguais e complementarias.

Sobre o relato bíblico

2 Forma unha frase con cada grupo de palabras:

a) fe – ciencia – creación – evolución

b) Relatos bíblicos da Creación – ensinan -Creador – vida.

Sobre o valor de humanizar á persoa e á Terra

3 En que consiste o valor de humanizarse como persoa integral? Por un exemplo actual de humanización e outro de deshumanización.

3º ESO: T.2: A miña INTELIXENCIA ESPIRITUAL, Páx. 28, 1 A 4.

A Biblia ensina espiritualidade e sentido á vida

A Biblia contén multitude de refráns, consellos e valores para vivir a vida con maior sentido e felicidade.

Un exemplo é o seguinte texto, que pertence ao Eclesiástico, un libro de bos ensinos.

Reflexiona e elixe os mellores consellos

1 Elixe un consello e explica o motivo da túa elección:

«Coida de ti mesmo e presenta dignamente as túas ofrendas ao Señor. (…)

 Antes de morrer, feixe o ben ao teu amigo, segundo as túas posibilidades, sei xeneroso con el. 

Non te prives de pasar un día feliz, non deixes escapar un desexo lexítimo. (…) Dá e recibe, goza da vida. (…)

 Antes de falar, infórmache, e antes de caer enfermo, cóidache. 

Antes do xuízo, examínache a ti mesmo». ( Eclo 14, 11; 13-14; 16 e 18, 19-20).

Investiga e expresa a túa creatividade

2 Busca cada cita nunha Biblia impresa ou en liña e contesta á pregunta de cada cita bíblica:

https://www.bibliacatolica.com.br/es/

http://www.vatican.va/archive/bible/index_ sp. htm

Deut 11, 1: Que é necesario para atopar o sentido último da vida?

Deut 17, 19: Que hai que facer coa Biblia para vivir mellor?

Bar 3, 13: Que camiño hai que seguir para vivir eternamente?

Prov 21, 21: Que dous valores dan máis sentido á vida humana?

Eclo 6, 16: Que tipo de relación é importante para vivir feliz?

Mt 25, 43-46: Onde irán as persoas xustas?

Jn 3, 16: Que é necesario para vivir eternamente con Deus?

Mt 22, 37-39: Que tres tipos de amor propón o Mandamento do Amor para atopar o sentido cotián e último da existencia?

3   Realiza unha tarxeta cun bo consello para desenvolver a túa espiritualidade e vivir máis feliz. Pode ser unha frase orixinal túa ou unha frase bíblica.

https://www.canva.com/

4 Presenta á clase a túa tarxeta e explica: Para que che serviu esta actividade?

• Presentación: «Só por hoxe»:

http://www.presentaciones.org/powerpointindexs.html

4º ESO: T.2: TALLER DE INTELIXENCIAS MÚLTIPLES: O meu I. ESPIRITUAL + O meu I. EMOCIONAL

 4º ESO:  T.2: TALLER DE INTELIXENCIAS MÚLTIPLES: O meu I. ESPIRITUAL + O meu I. EMOCIONAL

 O SENTIMENTO DE ÉXTASE RELIXIOSA

O sentimento de éxtase relixiosa é a vivencia e a estado da alma caracterizado pola unión mística e  contemplativa con Deus.

 Un medio para alcanzar esta unión é a oración  contemplativa, que se realiza co corpo e a mente en completo silencio para escoitar a Deus que habita no noso interior:

«Non sabedes que sodes templos de Deus e que o Espírito de Deus habita en vós?» (1  Cor 3, 16).

Esta experiencia de éxtase é imposible de describir con palabras. 

Prepara o disco-fórum

A seguinte presentación axudarache a experimentar este sentimento.

1 Busca na internet a presentación: «Que nada che turbe» (na web  org/ wordpress),

baseada nunha poesía de Santa Teresa de Jesús. Visualízaa en silencio.

https:// libreverso. wordpress. com/ category/santa- teresa-de- avila/

http://www.taize.fr/es_ article4803.html

2 Volve escoitar a canción no vídeo « Taizé – Nada che turbe».

3 Le a poesía. Despois, contesta as preguntas:

Nada che turbe

Nada che turbe, nada che espante;

Quen a Deus ten nada lle falta.

Nada che turbe, nada che espante:

Só Divos basta.

Todo se pasa, Deus non se muda.

A paciencia todo alcánzao.

En Cristo a miña confianza,

e del só a miña  asimiento;

nos seus cansazos o meu alento,

e na súa imitación a miña folganza.

Aquí estriba a miña firmeza,

aquí a miña seguridade,

a proba da miña verdade,

a mostra da miña firmeza.

Xa non  durmáis, non  durmáis,

pois que non hai paz na terra.

Non haxa ningún covarde,

aventuremos a vida.

Non hai que temer, non  durmáis,

aventuremos a vida.

(Letra baseada na poesía de Santa Teresa.)

a) Que frase gústache máis?

b) Que sentimentos expresa Santa Teresa?

c) Que sentiches ou aprendiches sobre a éxtase relixiosa?

Participa no disco-fórum

4 Comparte, nun debate coa túa clase, as túas respostas escritas e os sentimentos que viviches.

Espiritualidade e actitude relixiosa

A actitude é a predisposición psicolóxica, positiva ou negativa, que se ten #ante calquera realidade: Deus, os demais, a relixión, a espiritualidade, etc.

A actitude relixiosa é a predisposición para buscar  a Deus e vivir experiencias de relación persoal con El. O seguinte cuestionario axudarache a reflexionar

sobre a túa actitude relixiosa. Esta actitude é un proceso en catro etapas.

Etapas da actitude relixiosa

Analízache e reflexiona

Cal é actualmente a miña actitude relixiosa?

1 Contesta escribindo no teu  pc, o número de cada pregunta e a túa resposta: «Si» ou «Non».

1.ª etapa:

Deixar falar a Deus

1. Buscas momentos de silencio e tranquilidade para pensar sobre Deus?

2. Sentes a necesidade de deixar que Divos fáleche no teu interior e a través das persoas que che rodean?

2.ª etapa:

Falar a Deus

3. Crees que podes falar e comunicarche con Deus?

4. Falas con Deus por medio de oracións da Igrexa ou coas túas propias palabras? 

3.ª etapa:

Falar desde Deus

5. Falas da sociedade en que vives e da túa vida diaria en relación con Deus?

6. A túa relación persoal de Deus, faiche interpretar a túa vida e o mundo como creacións de Deus?

4.ª etapa:

Falar de Deus desde a relación con El

7. Crees que Deus e ti vivides unha relación persoal de profundo amor e amizade?

 e extrae conclusións

2 Suma as respostas das sete preguntas:

• Se o número de repostas «Si» é maior: maior é a túa actitude positiva cara a Deus e o relixioso.

• Se o número de respostas «Non» é maior: maior é a túa actitude de confusión, indiferenza, desinterese ou rexeitamento cara a Deus e o relixioso.

3 Contesta no teu  pc:

a) Que opinas dos resultados que obtiveches?

b) Que conclusión extraes sobre a túa actual actitude relixiosa?

1º Bach: T. 2.3.2+2.4: Sentido da vida para os non relixiosos: páx 42, 19 + p.43, 20-21.

  

https:// epe. edebe. com/ content/ view/12881/0/0/html5/ index.html

19: Comentar o significado das frases: 

Cando se deixa de crer en Deus, enseguida crese en calquera cousa.

A teoloxía é o pensamento aplicado á relixión; e os que prefiren 

unha relixión sen pensamento non teñen por que desdeñar

 aos que teñen gustos máis racionalistas.

Onde acaba a bioloxía comeza a relixión.

20: Que teñen en común estes conceptos:

 http://www.mercaba.org/articulos/l/laicidad_laicismo_02. htm

http://www.mercaba.org/vocteo/c/confesional_e_aconfesional. htm

21: Que é a actitude relixiosa segundo  Rodin:

"A constante adoración da verdade

Rodin declara o seu amor á verdade como  san Francisco declaraba o seu amor á Señora Pobreza. 

O gran mestre escultor fixo da verdade a súa vocación, e da súa expresión pura e ás veces bruta, a súa alegría máis intensa. 

A verdade é para o artista unha fonte de marabilla:

Este amor apaixonado da verdade, conduciulle ao Eterno? Ao ver un gran crucifixo colgando na parede do seu dormitorio, o seu amigo  Paul  Gsell pregúntalle se é relixioso. 

El responde que non é “practicante” da relixión. Con todo, ofrece unha bela definición que revela a profundidade dunha fermosa alma buscadora:

  “A relixión (…) segue sendo o impulso da nosa consciencia cara ao infinito, a eternidade, cara á ciencia e o amor sen límites, promesas quizais  ilusorias, pero que, desde esta vida, fan palpitar o noso pensamento coma se sentise ter ás”.