4º ESO: T. 2.2: EXPERIENCIA RELIXIOSA E REVELACIÓN DE DEUS👼

 

A EXPERIENCIA RELIXIOSA É UNHA EXPERIENCIA HUMANA SOBRE DEUS,

QUE CAMBIA E DÁ SENTIDO Á VIDA E Á MORTE.

HOXE, ALGUNHAS PERSOAS NON CREN EN DEUS

PORQUE TEÑEN UNHA FALSA EXPERIENCIA OU IMAXE DEL.

2.1 A experiencia relixiosa

A experiencia relixiosa é unha experiencia humana de tipo espiritual e de comunicación co Misterio.

Esta vivencia cambia a vida e serve para vivir en comuñón con Deus, cos demais, cun mesmo e coa natureza.

Os místicos, como Santa Teresa de Jesús (1515- 1582), viven a maior experiencia de amor, éxtase e unión con Deus.

As actitudes e os comportamentos que favorecen a experiencia relixiosa son:

❚ Apreciar a vida como misterio e expresión de Deus.

❚ Dar grazas a deus pola beleza e o agasallo da natureza.

❚ Descubrir a Deus nas persoas e as experiencias diarias.

❚ Practicar a oración e participar en celebracións relixiosas.

❚ Seguir a un mestre espiritual no camiño ao transcendente.

2.2 A experiencia relixiosa de Xesús

A experiencia relixiosa de Jesús, no único Deus, comeza na súa familia e na súa pertenza á relixión xudía ( Lc 2, 41-51).

No seu bautismo, o Espírito Santo descendeu sobre El e chamoulle «Fillo amado de Deus» ( Mc 1, 11 e  Jn 1, 32-34).

Resultado de  imaxes para: bautismo de  jesus no  jordan

Durante a súa vida sempre sentiu cheo do Espírito de Deus; por exemplo, cando venceu a  Satanás.

A súa experiencia relixiosa caracterízase pola súa especial relación de Deus como o seu Pai. Un Divos Pai, próximo e amoroso, en quen confía e deposita a súa fe.

Unha experiencia de profunda unión con Deus: 

«Eu e o Pai somos un» ( Jn 10, 30), que expresa na súa vida, os seus ensinos, milagres, oracións e, especialmente, na súa  transfiguración ( Mc 9, 2-8), morte e resurrección.

A súa unión con Deus, e ser verdadeiro home e verdadeiro Deus, levan a Jesús a imitar e actuar como o seu Pai Divos, a ensinar o Mandamento do Amor ( Jn 13, 34), o  Padrenuestro, a confianza en Deus ( Mc 11, 24), etc. 

E a entregar a súa vida para a salvación da humanidade.

2.3 A experiencia relixiosa e a revelación de Deus

As relixións son intentos humanos de responder á procura de sentido á vida e á necesidade de atoparse con Deus.

Cada relixión promove un tipo de experiencia relixiosa: experiencia budista, experiencia  hinduista, etc.

A experiencia cristiá é a plenitude da experiencia relixiosa, porque se basea en:

❚ A revelación de Deus na historia. A Biblia narra esta historia da revelación, o amor e a salvación de Deus á humanidade.

❚ Xesucristo, o único fundador de relixión que morre e resucita. O Fillo de Deus, que se encarna e revela de forma completa e definitiva a Deus ( Heb 1, 1-2).

2.4 A experiencia cristiá

A experiencia cristiá é unha experiencia persoal e relixiosa sobre o Divos Pai, o seu Fillo Xesucristo e o Espírito Santo. É unha experiencia de amizade con Cristo resucitado.

A persoa que se atopa con Xesucristo recibe a forza do Espírito Santo para desenvolver a súa fe, as súas capacidades e a súa pertenza á Igrexa.

A experiencia cristiá resúmese en sentirse amado por Deus; amar a Deus, aos demais e a un mesmo, e en sentirse fillo de Deus: «O amor de Deus foi derramado nos nosos corazóns polo Espírito Santo»( Rom 5, 5)

«Mirade que amor tívonos o Pai para chamarnos fillos de Deus, pois o somos» (1  Jn 3, 1).

Vocabulario:

• Diversas relixións chaman Misterio á realidade suprema ou divindade.

• O misticismo é un estado extraordinario de perfección e de unión profunda e directa da alma con Deus.   Acompáñase de éxtase e revelacións.

Os místicos afirman que a experiencia de Deus é unha vivencia que vai máis aló dos cinco sentidos e cambia a forma de ser e de comportarse.

Divos ama e revélase

«O home, mediante a razón, pode coñecer que existe Deus, pero non como é Deus realmente.

Pero como Deus quería ser coñecido, revelouse a si mesmo. Divos non está obrigado a revelarse aos homes. Fíxoo por amor.

Como no amor humano podemos saber algo da persoa amada só cando nos abre o seu corazón, do mesmo xeito só sabemos algo dos máis íntimos pensamentos de Deus porque o Deus eterno e misterioso abriuse por Resultado

de  imaxes para El abriunos o seu corazón e mostrado claramente para sempre o seu ser máis  íntimoamor a nós.

Desde a Creación, pasando polos patriarcas e profetas ata a revelación definitiva no seu Fillo Xesucristo, Deus falou unha e outra vez aos homes.

Nel abriunos o seu corazón e mostrado claramente para sempre o seu ser máis íntimo»

( YOUCAT: Catecismo Novo da Igrexa católica, 2011, n.º 7) 

1 En parella, realizade as actividades seguintes.

a) Escribide unha definición sobre a experiencia relixiosa e outra sobre a experiencia cristiá.

b) En que consiste a experiencia relixiosa de Jesús?

c) En que se parece e en que se diferencia a experiencia cristiá das demais experiencias relixiosas?

d) Por que a experiencia cristiá é a plenitude da experiencia relixiosa?

2 Analizar.

Busca na internet a presentación «Experiencias negativas de Deus» (na web de  mercaba. org), analízaa e contesta as preguntas:

https://es.slideshare.net/FeVida/01-experiencias-negativas-de-dios

01 Experiencias negativas de Deus  from Fe Vida

a) Con que falsa imaxe de Deus identifícome máis? Por que?

b) Que verdadeira imaxe e experiencia de Deus ensina esta presentación?

3º ESO: T.2.1.1:O SENTIDO DA VIDA DE KIKE FIGAREDO, P.23, 1 A 5.

Enrique  Figaredo  Alvargonzález naceu en  Somió (Xixón), en 1959. Pertencente a unha familia de empresarios, estudou para economista. Con todo, non atopaba nesas actividades o sentido da súa vida.

Así nos conta como descubriu a Deus e a que dedicar a súa vida: «Asegura que llo dixo o mesmo Deus. 

Estaba nun encontro de mozos cristiáns en Francia, porque o mundo da empresa e a economía, para o que se formou, deixáballe “seco”. Mentres meditaba, sentiu a chamada de Deus. “Divos díxome:  Kike non te compliques; a miña presenza está na xente; o meu rostro é o rostro da xente. Búscame aí”.

»“Sentino con moitísima forza. Saín desa oración cunha percepción diferente do mundo. Vendo a Deus dunha maneira evidente… para os meus ollos. A vida adquiriu unha nova perspectiva, como cando estás namorado”». (O País, 30 de maio de 2013).

A partir desta experiencia, ordenouse como sacerdote católico da Compañía de Jesús. Despois, traballou como misioneiro en Tailandia (Asia). No ano 2000 foi nomeado bispo de Cambodia (Asia). 

Desde entón, realiza un gran labor humanitario cos mutilados que provocan as minas  antipersonas. Por iso, coñéceselle popularmente como «o bispo das cadeiras de rodas». 

O sentido da súa vida consiste en ser un bo bispo e en axudar aos discapacitados. Por iso, celebra os  sacramentos, reza e ensina

a mensaxe de Jesús. 

Colabora coa Campaña Internacional para a Prohibición das Minas  Antipersona, que recibiu o Premio Nobel da Paz e recada fondos para axudar a estas vítimas.

En 1991 fundou «A Casa da Pomba», onde se educa a estes nenos para superar as súas discapacidades e a aprender nos talleres para construír cadeiras de rodas seguindo o modelo  Mekong (cadeira de rodas fabricada con madeira e que ten tres rodas).

Un exemplo real é a historia de  Mao, unha nena que quería ser bailarina, pero unha mina  antipersona destruíu a súa perna. E ao verse así, perdeu o sentido da súa vida e díxolle a Deus chorando: «Señor, regalárache a miña vida. Decidira bailar para ti. Por que me fixeches isto? Ti roubáchesme a perna». Con todo,  Mao, grazas á fe e á axuda do bispo, volveu atopar o sentido da súa vida sen ter que renunciar á danza. 

Kike rezou por ela. Animouna. Regaloulle unha cadeira de rodas e unha perna  ortopédica. Convidouna a bailar no grupo de música e danza que formou, con discapacitados e non discapacitados. 

E agora,  Mao vai de xira con este grupo e baila por diferentes partes do mundo.

(http://www.religionenlibertad.com/ 24 de setembro de 2013. Adaptación).

Deus dá sentido á vida

«Quen sementa o amor no noso corazón é Deus. O amor de Deus é o que dá sentido aos pequenos compromisos cotiáns e tamén axuda a afrontar as grandes probas. (…) O amor de Deus ten un nome e un rostro: Xesucristo. Jesús! O amor de Deus

maniféstase en Jesús. (…) É un amor que dá valor e beleza a todo o resto. É un amor que dá forza á familia, ao traballo, ao estudo, á amizade, á arte, a toda actividade humana. E tamén dá sentido ás experiencias negativas». (Papa Francisco: *Ángelus, 11 agosto 2013).

1 Diferenciar. Por que hoxe moitas persoas non atopan sentido nin motivos positivos para vivir?

2 En que comportamentos de  Kike  Figaredo obsérvase o sentido que lle dá á súa vida?

3 Para que lle serve á persoa vivir no seu corazón o amor de Deus e de Jesús? Que che ensina

este testemuño para descubrir o verdadeiro sentido da túa vida?

4 Imaxínache que o teu mellor amigo está triste porque non atopa motivos para vivir. Escríbelle unha mensaxe para axudarlle:

 que bo consello daríaslle/daríanlle para que atope un verdadeiro sentido á súa vida?

5 Definir. En parella, visitade cada web e contestade as preguntas:

• ONG de  Kike  Figaredo:

http://www.sauceong.org/

• Vídeo «“O Milagre de  Mao” –  Domund 2013»:

https://www.youtube.com/watch?v= AjHXs2 M8 gNQ

• SALGUEIRO-ONG de  Kike  Figaredo.

a) Que apartado chámache máis a atención?

b) Que podedes facer para colaborar? 

Que podería facer a vosa clase?

• Vídeo «O Milagre de  Mao»

c) Que sentimentos espértavos o vídeo?

d) Que vos ensina para valorar máis vosa vida?

• Vídeo «SE ME NOMEAS O teu 0001»:

https://www.youtube.com/watch?v= DDb44 LS- BAE

• Web católica con vídeos sobre o sentido cristián da vida:

http://buscandovida.jimdo.com/

1º ESO T. 2.2:A MORAL CATÓLICA DO MEDIO AMBIENTE, PÁX 25, 1 A 4.

 

 Os cristiáns católicos practican a moral católica do medio ambiente pola súa fe e amor a Deus, aos demais e á creación.

 2.1 Deus crea e regálanos a súa creación

 A Biblia revela que Deus é Pai, Creador,  Misericordioso e  Providente. A creación é obra da Santísima Trindade (Divos Pai, Fillo e Espírito Santo). Deus, polo seu gran amor e  misericordia á humanidade, regálalle a súa creación. E por medio da súa Providencia, mantena e conduce cara á súa perfección ao final dos tempos.

 2.2 Que é a moral católica do medio ambiente

 A moral católica sobre o medio ambiente é unha dimensión ou capítulo da moral católica xeral. Componse de valores e virtudes cristiás, principios éticos e comportamentos morais e ecolóxicos, que serven para coidar e conservar a vida na Terra. E baséase en:

❚ Os ensinos da Biblia e de Jesús, que revelan a Deus como a orixe e o creador do universo.

❚ A fe en Deus Pai e Creador, que se profesa no Credo: «Creo nun só Deus, Pai todopoderoso, Creador do ceo e da terra, de todo o visible e o invisible».

❚ O sétimo Mandamento: «non roubarás», que prohibe tomar e reter inxustamente os bens alleos; e propón conservar toda a creación para o ben común da humanidade.

❚ Os ensinos oficiais da Igrexa sobre o coidado do medio ambiente, que ensinan os  concilios, o papa e os bispos.

 2.3 Os principios ecolóxicos cristiáns

 Os criterios cristiáns para relacionarse ben coa creación son:

❚ O cristián debe valorar e coidar a natureza, pero sen chegar a facelo por encima da vida humana: «Unha correcta concepción do medio ambiente, se por unha banda non pode reducir  utilitariamente a natureza a un mero obxecto de manipulación e explotación, por outra banda, tampouco debe  absolutizarla e colocala, en dignidade, por encima da mesma persoa humana». (Pontificio Consello «Xustiza e Paz»: Compendio da Doutrina Social da Iglesia, 2004, nº 463).

 ❚ O cristián debe practicar na súa vida diaria unha ecoloxía integral, que inclúa comportamentos de respecto, coidado e mellora das persoas (ecoloxía humana) e da natureza (ecoloxía ambiental).

2.4 Comportamentos ecolóxicos cristiáns

Os comportamentos morais e cristiáns sobre o medio ambiente, son aqueles que están de acordo cos valores, virtudes e principios éticos da fe cristiá. 

Por exemplo: colaborar con asociacións de defensa da vida humana, a natureza e os animais; participar como voluntario en campañas para plantar árbores; votar a partidos políticos que defendan a vida humana e a conservación do medio ambiente; reciclar papel, plásticos, etc.

❚ Pola contra, os comportamentos inmorais e  anticristianos son os que destrúen de forma irreparable a natureza, a vida das persoas, poñen en perigo a supervivencia na Terra e reparten inxustamente os recursos naturais. 

Estes malos comportamentos son inmorais; e en diversos casos, tamén son pecados, como atentar contra a vida humana, incendiar bosques; contaminar mares e ríos; provocar a extinción de especies animais, etc. 

Debemos coidar o planeta porque é a morada que Deus dispuxo para toda a súa creación de vida.

A fe e ciencia #ante a creación.

 A ciencia e a fe dan diferentes explicacións sobre a orixe da creación. A fe, os mitos da antigüidade e os relatos bíblicos explícano de forma relixiosa: Deus é a orixe e o porqué último de todo o que existe. E, a ciencia de forma científica: só pódese explicar o como e o porqué de cada elemento concreto da creación, e non a verdade completa de Deus ou o universo. As explicacións da ciencia e a fe sobre a creación son complementarias. E iso, porque son dúas realidades e dimensións humanas diferentes, que se relacionan e complementan, pero conservando cada unha a súa autonomía: «A ciencia e a fe non son estrañas, senón que, pola contra, ambas se necesitan e compleméntanse reciprocamente» (Papa San Xoán Paulo II: 30 de agosto de 2001).

Científicos cristiáns.

 O científico do  Bin  Bang.

  Georges  Lemaître (1894-1966) naceu en Bélxica. Foi un sacerdote católico e un dos científicos máis importantes do século  XX, por ser o inventor da teoría do  BigBang: a gran explosión do átomo primitivo que foi o comezo do universo. Para el, Deus é a primeira orixe de todo, mesmo dese primeiro átomo. O científico da evolución.

 Charles Robert Darwin (1809- 1882) naceu en Gran Bretaña. Foi un gran cristián e científico polas súas investigacións sobre a evolución das especies. Estudou ciencias e teoloxía, e quixo ser sacerdote. Para el, a evolución tiña a súa orixe na creación de Deus e en «as leis impresas na materia polo Creador».

1 Forma unha frase con cada grupo de palabras:

a) Biblia – Divos –  Providente.

b) moral – católica – ambiente.

c) cristián – vida – ecoloxía integral.

d) comportamentos – cristiáns – ambiente.

 2 Elixe a imaxe deste libro que mellor resume este tema.

Presenta e explica á clase a túa elección.

3 Contesta á seguinte opinión coa información das marxes:

«A única explicación que existe sobre a orixe da creación é a científica.

Ademais, a fe e a ciencia non se poden completar.

Proba diso é que non hai científicos cristiáns».

 4 Busca na internet un xogo sobre ecoloxía, participa nel e comproba os comportamentos ecolóxicos que podes realizar para reducir os efectos do cambio climático

•  http://www.cruzroja.es/juego_cambio_ climatico/

1º ESO: T. 2: DEUS, CREACIÓN E MORAL

 

Comezamos

O sentido relixioso #ante o medio ambiente

#Ante a realidade, a persoa descobre que as cousas non se crean nin dan a si mesmos, senón que Deus as programa e crea, dálles a vida e mantenas.

 Por iso, o ser humano e o medio ambiente é expresión de Deus e fala da súa existencia. A persoa que vive isto dá un sentido relixioso á realidade.

As relixións explican a orixe divina da creación por medio dos mitos e os relatos dos seus libros sacros. Por exemplo, a Biblia comeza con dous relatos sobre a creación do mundo e do ser humano ( Gén 1-2). 

Esta explicación, que non é científica senón relixiosa, ensina que Deus crea ao ser humano e regálalle a realidade para que a coide, sexa feliz e amigo del. 

Desta orixe  creatural e da súa chamada para ser amigo de Deus xorde a dignidade  inviolable da persoa.

Os cristiáns coidan a creación por medio da súa moral sobre o medio ambiente.

• En que consiste dar un sentido relixioso ao medio ambiente?

• Que sentimento prodúceche observar esta imaxe? Por que?

Reflexionamos

Para situarnos

❚ Proxecto Fame.

 No mundo, segundo o Proxecto Fame da ONU, cada día morren de fame 24 000 persoas e ao ano 35 millóns.

E á vez, prodúcese ao ano alimentos para 12 000 millóns de persoas. (Datos tomados de: http://www.un.org/es/).

❚ O Vaticano é o país máis ecolóxico do mundo. 

E iso, grazas a un sistema de 2 400 paneis solares de 5 000 metros cadrados, polo cal aforra preto de 90 toneladas de petróleo.

«O Vaticano investiu máis de 600 millóns de dólares nunha impresionante instalación fotovoltaica de 100  MW. Transformándose no Estado máis ecolóxico do mundo ao ser un país que xera máis enerxía limpa por persoa no mundo. En 2013, alcanzou un pequeno récord na xeración de enerxía solar por persoa: 200  watts (…) por habitante, comparado con 80 que produce Alemaña, o líder nesta materia». (http://www.canalazul24. com/? p=24116).

❚ Destrución do medio ambiente.

 En 2013, con motivo do Día Internacional da Diversidade Biolóxica (22 de maio), a ONU indicou que as especies se han reducido nun 40 % entre 1970 e 2000. Cada día desaparecen 150 especies. E a causa é o home e o consumo insostible, que excede a capacidade biolóxica da Terra nun 20 %. (http://www.un.org/es/events/biodiversityday/)

❚ Diversos santos e santas da Igrexa son patróns do medio ambiente: 

san Antonio Abad (cara a 250-351) dos animais; santa Rosa de Lima (1586-1617) dos  floristas;  san  Fiacre (?-670) dos xardineiros, etc. (José María Montes: Os santos na historia. Alianza editorial, Madrid, 2010).

❚  Collie, un can fiel. 

«Tras nove anos dando unha impresionante mostra de fidelidade, faleceu o can que durante todo este tempo

permanecera xunto á tumba do seu dono, no cemiterio “A Piedade”. (…) Aínda que algúns dos familiares tentaron

acollelo non houbo forma de separalo da tumba. (…) Os responsables do cemiterio achegaranse á clínica veterinaria para levar os seus restos ao mesmo lugar onde viviu durante os seus últimos anos». (Protestante Dixital. 26 de xaneiro de 2014).

Dialogamos

1 Que atentado contra a Terra é máis grave? Por que?

2 Que feito chámache máis a atención? Por que?

3 Que título poñerías á imaxe de apertura?

4 En que consiste a moral dos cristiáns sobre o medio ambiente?

Experiencias humanas e cristiás

A vida na Terra está en perigo de extinción pola fame, as bombas atómicas, a contaminación, a destrución dos bosques e animais… Para conservala, cada relixión, grupo e persoa (crente e non crente) debe comportarse de forma moral e ecolóxica.

Os católicos comprométense na conservación do medio ambiente pola súa responsabilidade como bos cidadáns e pola súa fe en Deus: «O mundo, a vida, a morte, o presente, o futuro. Todo é voso, vós de Cristo e Cristo de Deus» (1  Cor 3, 22-23).

O seguinte santo é un exemplo do amor e do comportamento moral, que o cristián debe ter con toda as persoas, animais, plantas, etc.

A ecoloxía cristiá

Ecoloxista é a persoa, grupo e comportamento que coida e defende o medio ambiente. Os cristiáns deben practicar unha ecoloxía integral que inclúa a

ecoloxía ambiental e humana.

A ecoloxía ambiental refírese ao respecto e coidado da natureza,

e a ecoloxía humana ao respecto e coidado que se debe ter con toda persoa humana,

especialmente cos máis indefensos e abandonados.

«Ademais da ecoloxía da natureza hai unha ecoloxía que podemos chamar humana, e que á súa vez require unha “ecoloxía social”. Isto comporta que a humanidade, se ten verdadeiro interese pola paz, debe ter sempre presente a interrelación entre a ecoloxía natural, é dicir, o respecto pola natureza, e a ecoloxía humana. 

A experiencia demostra que toda actitude  irrespetuosa co medio ambiente conleva danos á convivencia humana, e viceversa.» 

(Bieito XVI: A persoa humana, corazón da paz. Xornada mundial da paz. 1 xaneiro 2007, nº 8).

1º BACH: T.2.1 SER HUMANO É.., Páx.32, 6 A 8; As miñas FORTALEZAS, DEBILIDADES, PÁX 33.

(   https:// epe. edebe. com/ content/ view/12881/0/0/html5/ index.html  )

6 – Que caracteriza ás persoas de tres grupos? (obreiros,  negociantes, indíxenas)

7 – Definir ao ser humano. Comparala con outras definicións que haxa.

https://www.edu.xunta.es/espazoabalar/sites/espazoabalar/files/datos/1493723713/ contido/ qu_é_ser_humano.html

 

8 -Diferenciar entre misterio e problema.

#Ante as numerosas ameazas ás que está suxeito o home, a proximidade da morte pode facer declinar fronte á vida provocando un estado de desesperación pola posibilidade de destrución de todo o que se construíu día tras día.

Fronte a iso, Gabriel Marcel, filósofo francés, atopa nas relacións humanas unha nova forma de comprensión da morte e, polo tanto, da existencia.

A través da relación co outro, especialmente co amado, tomou conciencia do ser que nos subxace.

O recoñecemento do ser como esixencia  ontológica e da liberdade como acto que permite ser o que son en base á  intersubjetividad, libra ao home da desesperación.

Para comprender iso, hai que pensar a morte non desde a reflexión primeira como problema, senón desde a reflexión segunda como misterio.

Resultado de  imaxes para: hai que pensar a morte non desde a reflexión primeira como problema, senón desde a reflexión segunda como misterio.

PÁX 33, As PROPIAS FORTALEZAS E DEBILIDADES:

https://www.ejemplos.co/15-ejemplos-de-fortalezas-y-debilidades-de-una-persona/

Que aspecto/ s da túa vida valoras máis e cal/é cambiarías?

4º ESO: T.2: A EXPERIENCIA RELIXIOSA E REVELACIÓN DE DEUS

 

COMENTAR:

https://www.youtube.com/watch?v= oCn9 k- qEX-0

Vídeo titulado «Tan só vin “Juan Luís Guerra”»

cunha canción e a súa letra sobre

a experiencia cristiá da oración.

Comezamos 

A experiencia relixiosa e cristiá 

A persoa vive experiencias que lle inflúen ao longo da súa vida: a morte dun ser querido, o nacemento dun fillo, a súa Primeira Comuñón…

O sentido relixioso do ser humano lévalle a buscar e a ter experiencias relixiosas co transcendente, o misterio último, Deus…

Hoxe, moitas seitas e movementos  seudorreligiosos ofrecen falsas experiencias relixiosas e manipulan a millóns de persoas.

A verdadeira experiencia relixiosa é unha experiencia humana, profunda, única e irrepetible, que dá felicidade e sentido á vida.

As experiencias relixiosas exprésanse nas relixións, a arte relixiosa, os libros sacros, os crentes de todos os tempos…

A experiencia relixiosa máis completa é a cristiá porque Deus revelouse na historia. E porque, nesta experiencia, a persoa atópase persoalmente con Xesucristo resucitado, o Fillo de Deus. 

 

• Que afirmación chámache máis a atención? 

• Que relación ten esta imaxe coa experiencia de Deus?

https:// youtu. be/ l626que_vos8? list= UU- EOwzYT29 k5 aLhlF9 Jgbgg

Reflexionamos

 Para situarnos

 ❚ Aumentan as seitas destrutivas en España. 

«Máis de 500 000 persoas no noso país son vítimas dalgunha seita destrutiva. Esta cifra é cada vez maior (…). Captan aos seus adeptos a través de cursos de ioga ou de  reiki ou tratamentos terapéuticos “milagrosos”.

En España, son máis de 150 as seitas destrutivas, que xa non se centran só en temas relixiosos ou  esotéricos, senón que cada vez son máis as seitas de tipo político, terapéutico ou cultural. »

O que identifica a unha seita destrutiva é a existencia dunha xerarquía no grupo, coa presenza dun gurú, o uso de técnicas de control da mente, “o que comunmente coñecemos como lavado de cerebro”, e a perda de liberdade da vítima» (A  Gaceta, 2 de xuño de 2015).

 ❚ Un baile sacro.

Os  derviches son  sufíes ou místicos islámicos. Propoñen un camiño de procura da experiencia de unión con Deus.

Un medio que practican para alcanzar a éxtase (a unión mística ou  contemplativa con Deus) é o baile sacro: «Durante séculos, a danza foi un camiño dos  derviches para achegarse a Deus» ( Katy  Mondaroo e Igor Zabaleta:  Sufismo.  Edimat, Madrid, 2005, páx. 140).

https://www.youtube.com/watch?v= GdGZ56 nZ9 WM

 ❚ Santa Teresa de Jesús (1515-1582).

É unha das principais relixiosas santas, místicas e doutoras da Igrexa católica. Viviu grandes experiencias cristiás de unión con Deus.

Despois de vinte anos de dúbidas de fe, dedicouse á oración  contemplativa. Viviu tan unida a Deus que tivo éxtase, visións de Cristo, falou con anxos,  levitó…

Fundou as Carmelitas Descalzas e é considerada unha das máis importantes escritoras da literatura universal     ( http:// www. corazóns. org/santos/ teresa_ avila. htm).

Vocabulario

A experiencia humana                                                                                      é a circunstancia, o coñecemento e o sentimento, polos cales se adquire un ensino.

    • O transcendente ou transcendencia

é a realidade que está máis aló da experiencia e dos feitos da natureza. Para a persoa relixiosa, é todo o relacionado co sentido definitivo e último da vida: a vida despois da morte, a divindade, o amor…

    • As seitas

son grupos radicais e  intolerantes de tipo político, relixioso, etc. Os seus membros seguen con fanatismo a un líder.

    • A Nova Era ou New  Age

é un movemento sectario que mestura crenzas e prácticas de diferentes relixións, filosofías, métodos de autoaxuda, etc. En xeral, este movemento substitúe a Deus e á alma por «enerxía».

  Consultar información sobre as seitas destrutivas en España nas seguintes webs: 

https://www.menteyciencia.com/sectas-destrutivas- definicion- caracteristicas-e-perigos/

– http://www.gaceta.es/noticias/aumenta-numero-seitas- destructivasespana-02062015-1019 

–http://www.abc.es/sociedad/20150603/ abci-seitas- espana-201506031007. html 

• Ampliar información sobre o baile sacro dos  derviches lendo o artigo «Virando cara a Deus», en http://www.historiasdenuestroplaneta.com/girando-cara a-deus/. 

 

• Ampliar información sobre as carmelitas descalzas en http://www.carmelitasdescalzos.com/

Dialogamos

1 Que feito chámache máis a atención? Por que? 

2 Que opinas das seitas? 

 3 Que experiencia é máis positiva e axuda máis a atopar a verdadeira felicidade? Por que? 

4 En que consiste a experiencia cristiá? E a revelación cristiá? 

3º ESO: T.2:Sentido cristián da vida.

Comezamos O sentido relixioso da vida humana O ser humano necesita atopar motivos para dar un sentido á súa vida e así poder ser feliz. Pero é nas experiencias máis profundas (o amor, a beleza, a enfermidade, a morte, a dor, etc.) cando máis se expón esta necesidade e procura do sentido da súa vida. Actualmente aumentan as persoas que non atopan sentido á súa vida persoal e diaria. E como consecuencia deste baleiro interior, suicídanse; sofren enfermidades mentais como a depresión; caen nas drogas e o alcoholismo, etc. Estas respostas #ante a procura de sentido son negativas porque aumentan o sinsentido e destrúen á persoa. Pola contra, outras respostas son positivas porque dan á persoa un gran sentido da vida e unha mellor saúde física e mental. Un exemplo moi importante son as respostas que dan as relixións monoteístas, especialmente o cristianismo. Por iso, é importante coñecer que achegan as relixións monoteístas a esta gran necesidade e procura humana. • En que experiencias expómonos máis a necesidade e procura do sentido da nosa vida? • Que sentido ten a vida para os personaxes desta imaxe?

Reflexionamos Para situarnos ❚ Aumentan os suicidios.

«O 10 de setembro, Día Mundial para a Prevención do Suicidio, foméntanse en todo o mundo compromisos e medidas prácticas para previr os suicidios. Cada día hai en media case 3 000 persoas que poñen fin á súa vida, e polo menos 20 persoas tentan suicidarse por cada unha que o consegue. Nos últimos 45 anos, a taxa mundial de suicidios aumentou un 60 %. Cada ano, ao redor dun millón de persoas morre por suicidio». (http://www.cinu.mx/eventos/observancia/dia-mundial-para- laprevencion-1/) ❚ Aumentan as enfermidades mentais.

A Organización Mundial da Saúde (OMS) indica os seguintes datos: «As desordes mentais e neurolóxicas afectan no mundo a uns 700 millóns de persoas, a maioría das cales non contan coa atención psicosanitaria adecuada. (…) As enfermidades mentais e neurolóxicas representan o 13 % do total das doenzas mundiais. (…) 350 millóns de persoas no mundo padecen depresión; 90 millóns conviven cunha desorde de abuso de substancias; 50 millóns padecen epilepsia; e 35,6 millóns sofren alzheimer». (O Mundo. Suplemento Saúde, 20 de maio de 2013). ❚ Consumo de drogas.

Datos do Observatorio Europeo de Drogas e Toxicomanías ( OEDT): «Os españois mantéñense entre os maiores consumidores de dous das drogas máis populares na Unión Europea, aínda que son superados en cocaína polos británicos e en cánnabis polos daneses e os franceses. (…) Haxix, un 27 % dos adultos españois consomen esa droga algunha vez ao longo da súa vida. (…) Dos 15 aos 34 anos, o consumo desa substancia rexístrase nun 17 %». (http://www.heraldo.es / 28 de maio de 2013). ❚ A logoterapia.

A logoterapia é unha terapia para curar ás persoas que sofren un baleiro existencial. Este tratamento psicolóxico ofrece ao paciente motivos, ilusións e tarefas polas cales recobrar as ganas de vivir. A esta terapia acoden cada vez máis persoas para descubrir o sentido diario e último da súa vida. (Máis información en: http://www.logoterapia.net/). • Información da ONU sobre o aumento dos suicidios no mundo: http://www.cinu.mx/eventos/observancia/dia-mundial-para- laprevencion-1/ • Web da FAD (Fundación de Axuda contra a Drogadicción): http://www.fad.es/home • Web do Ministerio de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade. Información sobre as drogas: http://www.pnsd.msssi.gob.es/categoria2/centro/ home. htm Deus dá sentido á vida «Quen sementa o amor no noso corazón é Deus. O amor de Deus é o que dá sentido aos pequenos compromisos cotiáns e tamén axuda a afrontar as grandes probas. (…) O amor de Deus ten un nome e un rostro: Xesucristo. Jesús! O amor de Deus maniféstase en Jesús. (…) É un amor que dá valor e beleza a todo o resto. É un amor que dá forza á familia, ao traballo, ao estudo, á amizade, á arte, a toda actividade humana. E tamén dá sentido ás experiencias negativas». (Papa Francisco: *Ángelus, 11 agosto 2013). Que é o sentido da vida? O sentido da vida é a principal meta, tarefa, vocación, crenzas e valores polos cales vive a persoa. O verdadeiro sentido á vida descóbrese en persoas exemplares, fortalécese nas actividades cotiás, e concrétase nun bo proxecto de vida, como o de Kike Figaredo. • ONG de Kike Figaredo: http://www.sauceong.org/ • Vídeo «“O Milagre de Mao” - Domund 2013»: http://www.youtube.com/watch?v= AjHXs2 M8 gNQ Dialogamos 1 Que aspecto ou feito chámache máis a atención? Por que crees que se produce? 2 Cal é para ti o principal motivo polo que vivir? Por que? 3 Que persoa, valor, obxecto ou experiencia pódeche axudar máis a atopar o verdadeiro sentido á vida para ser feliz e salvarche? 4 En que atopa a persoa relixiosa o sentido á súa vida? E o cristián?